Osmaniye'de geleneksel hat sanatı ahşapla buluşuyor
Osmaniye'nin Kadirli ilçesinde Mimar Sinan Camii'nde imam hatip olarak görev yapan Oral Kocaman, mesai dışı zamanlarını evinin damında kurduğu atölyesinde geçiriyor. 54 yaşındaki Kocaman, hüsn-i hatı ahşap oyma tekniğiyle birleştirerek Kur'an-ı Kerim ayetleri ve hadisleri üç boyutlu levhalara dönüştürüyor.
Atölye ve teknik:
Kocaman'ın küçük atölyesinde ortaya çıkan eserler, uzun saatler süren ince işçilik gerektiriyor. Geleneksel hüsn-i hat hattatlığının estetik kurallarını korunurken, harflerin ve süslemelerin ahşap yüzeyde oyularak derinlik kazandırılması sağlanıyor. Bu yaklaşım, hat sanatının iki boyutlu estetiğini ahşabın doğal dokusuyla birleştirerek izleyicide farklı bir görsel deneyim oluşturuyor.
Sanatçı, çalışmasının başlangıç dönemini şöyle aktarıyor: '30 yıldır görev yapmaktayım. Ortaokul ve lise yıllarında resme ilgimiz vardı. 1994 yılında Marmara İlahiyat Meslek Yüksekokulu'nda seçmeli olarak Hüsn-i Hat dersi aldık. 1997'de ilk çalışmamız bir ahşap oyma rahle ile başladı.' Kocaman, uygun atölye imkanını 2017'den sonra bulduğunu, pandemi döneminin ise onları bu sanatla daha çok ilgilenmeye ittiğini ifade ediyor.
Amaç ve gelecek planları:
Kocaman'ın çalışmalarında göze çarpan temel amaç, hem el sanatlarını yaşatmak hem de manevi metinleri estetikleştirmek. Sanatçı, Allah'ın ayetlerini ve Peygamberimizin (sallallahu aleyhi ve sellem) hadislerini ahşap oyma levhalarla gelecek nesillere aktarmayı hedefliyor. Bu niyeti özetlerken 'Allah güzeldir, güzeli sever' anlayışını referans alıyor ve işi sadece estetik üretim olmaktan çıkarıp kutsal metinlerin korunması ve hatırlatılmasına dönüştürüyor.
Oral Kocaman, eserlerinin camilerde ve evlerde yer almasını, böylece bu eserlerin birer ibret ve hatırlatma aracı olmasını istediklerini belirtiyor. Ayrıca ileride sergiler açma planları olduğunu, sanatın yayılması ve genç kuşakların ilgisinin artırılması için adımlar atmayı düşündüğünü söylüyor.
Bu üretim süreci, unutulmaya yüz tutmuş el sanatlarının korunmasına katkı sağlarken aynı zamanda izleyiciye hem görsel hem de ruhani bir deneyim sunuyor. Kocaman'ın atölyesinde hayat bulan levhalar, geleneksel hüsn-i hat geleneğini yeni bir malzeme ve ifade ile buluşturarak sanatın ve inancın kesişim noktasında bir köprü kuruyor.
Sanatçı, bu çabanın bir ücret veya prestij arayışı olmaktan öte, 'rıza-i ilahi'ye ulaşma gayreti içerdiğini söylüyor. Eserlerin birinin görülmesinin bir kişinin dönüşüne, bir hatırlatmanın hayatında değişime vesile olabileceği umuduyla üretimini sürdürüyor.
Son olarak Kocaman, ulaşabildiği kadar bu sanatı yaşatmayı ve yaymayı hedeflediğini, planları arasında sergiler ve daha geniş çevrelere ulaşma çabalarının bulunduğunu ifade ediyor. Atölyede şekillenen her parçanın, hem el sanatlarına hem de manevi mirasa katkı sunma iddiası taşıdığı vurgulanıyor.
ORAL KOCAMAN
