6 Şubat 2012 /
‘En çok kaybettiğim 6 yıla yanıyorum. Ruhen çöktüm. Bu hastalığın yıllardır kaybettirdiği paralara değil, ruhumda açtığı boşluklara üzülüyorum.’ diyor Eren Kadız, 14 yaşındayken yakalandığı İddaa bağımlılığıyla uğradığı tahribatı anlatırken.
Lisedeyken arkadaşlarının yüzde 90’ı bahis oyunlarının pençesindeymiş. Kitap yerine futbol takımlarının maçlarda sergileyebilecekleri muhtemel performansları değerlendiren bültenleri taşıyorlarmış çantalarında: “Sınıfta iki İddaa sıramız vardı. Her derste İddaa çalışmak için iki kişi oraya otururdu. Hocalarımız, bu durumu kabullenmişti. Kız arkadaşlarımız da bağımlı olmuştu. Bizden tüyo istiyorlardı.” Yıllar süren tedaviyle sağlığına kavuşan Kadız şu anda üniversite öğrencisi. İddaa, 2004’ten beri yasal; devlet eliyle yürüyor. Çocuklar genellikle internet kafelerde tanışıyorlar bahisle. Olayın bir de sanal kumar boyutu var öte yandan. Yaşı tutmayanların, ebeveynlerinin kimlik bilgileriyle ilgili sitelere girdiklerini söylüyor Kadız: “Aileler çocuklarına ihtiyaçları kadar para versin. Belli etmeden takipçisi olsunlar.” Takip çok önemli. Çünkü ufak paralarla da dönebiliyor çark. Prof. Dr. İlhan Yargıç ise, son yıllarda İddaa sebebiyle ruh sağlığı bozularak hastaneye başvuranların sayısında ciddi artışlar gözlemlediklerini belirtiyor: “İnsanlar evlerinde sanal kumar oyunlarına katılabiliyorlar. Bize öyle insanlar geliyor ki tamamen internet üzerinden İddaa bağımlısı olmuş.” Bir-iki lirayla başlayanların zamanla altından kalmayacak borçlar yüklendiklerini vurguluyor: “Bağımlının kumar borcunu ödemeyin. Destekçi olursanız sonu gelmez.” Aile danışmanı İnci Yeşilyurt’un ifadeleriyle vahametin boyutları iyice netleşiyor: “İddaa gibi bahis oyunları, şans oyunları denilerek daha masum gösteriliyor. İnsanlar da bunu kumar olarak görmüyor.” Çiftlerdeki İddaa kaynaklı geçimsizliklerin 3’e katlandığını da kaydediyor ayrıca.
