Diyadin’de besicilik geçim kaynağına dönüştü
Ağrı’nın Diyadin ilçesinde besicilik, bölge halkı için önemli bir gelir kaynağı olarak öne çıkıyor. Yaklaşık 5 yıldır bu işi yapan Fatih Yaşar, hayvancılığın yerel ekonomideki rolünü ve karşılaşılan altyapı eksikliklerini aktarıyor.
Sektöre dönüş ve kapasite
Uzun yıllar İzmir’de yaşadıktan sonra 2021 yılında memleketine dönerek besiciliğe başlayan Yaşar, öncesinde inşaat sektöründe çalıştığını belirtiyor. Bölgedeki mera ve tarım arazilerinin hayvancılık için uygun olduğunu vurgulayan üretici, ilçede 200-250 büyükbaş hayvana yetecek kapasitenin bulunduğunu söylüyor. İlk yıllarda zorluk yaşayan Yaşar, zamanla kazanç elde etmeye başladığını ve yaptığından pişman olmadığını ifade ediyor.
Zorluklar: mandıra eksikliği ve süt pazarlama sorunu
Yaşar, bölgedeki en büyük eksikliklerden birinin mandıra olmaması olduğunu belirtiyor. Üreticiler ürettikleri sütü değerlendirecek ve pazarlayacak bir tesis bulamadıkları için gelirlerini tam olarak realize edemiyor. Bu durum, bazı besicilerin hayvancılıktan uzaklaşmasına yol açabiliyor; çünkü sütü elden çıkarma veya işleme imkanı sınırlı.
Potansiyel ve beklentiler
Yaşar, ilçede bir mandıra kurulmasının hem büyükbaş hem de küçükbaş hayvancılığın daha fazla gelişmesine katkı sağlayacağını öne sürüyor. Gençlere besiciliği tavsiye eden üretici, uygun mera ve tarım alanlarıyla birlikte altyapı yatırımlarının desteklenmesi halinde sektörde büyüme potansiyeli bulunduğunu belirtiyor. Bu tespitler, yerel ekonomik canlılığın korunması için altyapı ve pazarlama çözümlerinin önemini gösteriyor.
Özetle, Diyadin’de besicilik hem mevcut doğal kaynaklar hem de üreticilerin çabasıyla önemli bir geçim kaynağı haline gelirken, mandıra gibi işleme ve pazarlama altyapısındaki eksiklikler sektörün sürdürülebilir büyümesini sınırlıyor.
DİYADİN’DE BESİCİLİK GEÇİM KAPISI OLDU
