Erzincan'da imeceyle kış hazırlıkları
Erzincan'da kış yaklaşırken mahalleler yeniden imeceye dönüşüyor. Günün ilk ışıklarıyla bir araya gelen kadınlar, el birliğiyle kışlık gıdaları hazırlıyor; pişirilen yufkalar kurutulduktan sonra kış boyunca ekmek, börek veya yöresel tirit olarak sofralara konuyor. Süreç hem üretim hem de sosyal bir ritüel niteliği taşıyor.
Günlük ritüel ve ürün çeşitleri:
Hazırlıklar Eylül ve Ekim aylarında yoğunlaşıyor. Sabah erken saatlerde başlayan çalışma, akşama kadar sürüyor; pişen yufkalar serilip kurutuluyor, ardından dolaplara kaldırılıyor. Mahallelerde alışılan ürünler arasında yufka, makarna, erişte, kete ve çörek yer alıyor. Hazırlanan malzemeler hem günlük tüketim hem de acil ihtiyaçlar için stoklanıyor.
Toplumsal dayanışmanın işleyişi:
Her gün farklı bir evin kışlık ihtiyacı karşılanıyor; kadınlar o günün evine gidip gerekli tüm işleri organize ediyor. Yerel gelenekler arasında en çarpıcı unsur ise paranın kullanılmaması. Rümeysa Özdemir, uygulamayı şu sözlerle anlatıyor: "Her yıl Eylül ve Ekim aylarında kış hazırlıkları için komşularla toplanırız. Bizde para geçmiyor. Bugün sana yarın bana." Bu yaklaşım, karşılıklı güven ve dayanışmayı güçlendiriyor.
İmece usulü hazırlık, yalnızca mutfak ürünü üretmekle kalmıyor; kuşaklar arası bilgi aktarımını, sohbeti ve toplumsal bağları da canlı tutuyor. Erzincan'daki bu uygulama, kırsal gündelik yaşamın pratik çözümlerinden biri olarak kış aylarını bekleyen ailelerin sofrasında kendine yer buluyor.
ERZİNCAN’DA PARANIN GEÇMEDİĞİ GELENEK DEVAM EDİYOR
