Baykuş ile çiftçinin 20 yıllık dostluğu: Ordu'da ambar her yıl yuva oluyor
Perşembe'de süreklilik gösteren bir yuvalanma öyküsü
Ordu'nun Perşembe ilçesinde yaşayan 62 yaşındaki Atilla Karakaya'nın serendi (ambar), yaklaşık 20 yıldır aynı baykuşun her Mart ayında yumurta bıraktığı ve yavrularını büyüttüğü mekan haline geldi. Karakaya, baykuşlarla yakından ilgileniyor ve onların düzenini bozmamak için özel önlemler alıyor.
Yıllar önce ambara gelen baykuşların ilk döneminde, Karakaya yavrular için boş arı peteği yerleştirerek yuva hazırladı. O günden beri ambarda yapılan küçük müdahaleler, baykuşların her sene geri dönmesini sağladı; Karakaya da ambarı kaldırmayarak bu düzene saygı gösterdi.
Karakaaya'nın verdiği bilgilere göre, geçmiş sezonlarda ambarda çıkan yavru sayıları değişti: geçen yıl 2 yumurtadan 1 yavru çıktı, bu yıl ise 4 yumurtadan 3 yavru sağlıklı olarak çıktı. Karakaya, yavrulara her yıl ayrı isim verdiğini belirtiyor.
Bu yıl yumurtadan çıkan üç yavruya Karakaya tarafından Pamuk, Ateş ve Pusu isimleri verildi. Karakaya, yavruların büyüyüp ambardan ayrıldıklarını ancak nereye gittiklerini bilmediğini söylüyor; kendi aralarında alan kavgası yaşandığını ve sonrasında başka yerlere gidip yeni yuvalar yaptıklarını aktarıyor.
Çevrede bazı kişilerin baykuşları 'uğursuz' olarak nitelediğini belirten Karakaya, 'Ben bu hayvanın yuvasını bozmadım, hatta baykuşlar için ambarı oradan kaldırmadım. Her sene yuva yaptıkları için düzenlerini bozmadım' diyerek onların varlığını olumlu karşıladığını vurguluyor.
Gözlemler uzun vadeli insan-doğa ilişkilerinin küçük ama etkili örneklerinden birini ortaya koyuyor: Karakaya'nın düzenli koruyucu tutumu, ambarın yerel baykuş nüfusuna yıllardır ev sahipliği yapmasına olanak tanımış ve her sezon doğaya yeni yavrular kazandırılmasına katkı sağlamış.
Baykuş ile çiftçinin 20 yıllık dostluğu: Her yıl aynı ambara yuvalıyor
