Gençlerbirliği tutkusu çocukluktan ömre uzanıyor:
Ankara'da yaşayan 70 yaşındaki Süreyya Altıntaş, henüz 15 yaşında Gençlerbirliği'ne gönül verdi. Bugün itibarıyla yarım asrı aşkın süredir, yaklaşık 55 yıl boyunca kırmızı-siyahlı takımını iyi günde de kötü günde de yalnız bırakmadı. Altıntaş için bu bağlılık, bir tutkudan öte hayatının ayrılmaz bir parçası haline geldi.
ilk yıllar ve gizli maçlar:
Altıntaş, Gençlerbirliği ile ilk temasını 19 Mayıs Stadı'nda yaşadığını anlatıyor: 'Küçüklüğümüzde 19 Mayıs Stadı'nda maçlara gidiyorduk. Gençlerbirliği'nin renkleri hoşuma gitti ve bende Gençlerbirliği sevdası başladı.' O dönemde babasından gizli maçlara gittiğini söyleyen Altıntaş, kulübün yaşadığı zor dönemleri de hafızasından silmedi. 'O zamanlar küme düştük. Neredeyse kaybolmak üzereydik. 1981-1982 sezonunda yeniden yükseldiğimizde, ben maçlara gücümün yettiği kadar, deplasman dahil üç arkadaşımla gidiyordum' diye anlatıyor.
tribünde duruş ve kulübe dair görüşler:
Altıntaş, Gençlerbirliği'nin kendisinde Cumhuriyet çağrışımı yaptığını ve kulübün kuruluş hikâyesine büyük önem verdiğini vurguluyor: 'Gençlerbirliği şu anda benim için Cumhuriyet’i anımsatıyor. Cumhuriyet’te kurulmuştur. Hatta bunu çok kişi bilmez ama Atatürk’ün emriyle kurulmuş bir takımdır.' Kulübe sahip çıkılmadığı eleştirisini de dile getiren Altıntaş, tribünlerde yer almayı sürdürdüğünü belirtiyor.
Ailesinin de bu sevdayı paylaştığını söyleyen Altıntaş, 'Ailem bir tarafa Gençlerbirliği bir tarafa' diyerek bağlılığını özetliyor. Kızlarının da takımı tuttuğunu, maçları izlerken sesinin yettiğince tezahüratlara katıldığını ama aynı zamanda gırtlak kanseri olduğunu ifade ediyor. Taraftar belleğinde unutulmaz bir anı olarak Valencia maçı gösteriliyor; o gün yaşanan izdihamı ve salonda kalamayan taraftarları hâlâ unutamıyor.
Altıntaş, Gençlerbirliği taraftarlarının fair play anlayışını korumasını önemsiyor. Kulübün centilmenlik geleneğine vurgu yaparak, 'Ankara’ya gelen takımlar bizi yenseler bile taraftarlarımız alkışlasınlar, önemli olan centilmenliktir' diyor ve Gençlerbirliği taraftarlarının fair play ödüllerini öne çıkarıyor; kulübün bu alanda 8 sefer ödül aldığına dikkat çekiyor.
gelecek beklentisi ve umut:
Altıntaş, Ankara takımlarının Süper Lig'de başarı elde etmesini temenni ediyor ve Gençlerbirliği'nin yeniden kendi ayakları üzerinde duracak şekilde yönetilmesi gerektiğini söylüyor: 'Gençlerbirliği’nin kendi yağında kavrulacak şekilde tekrardan ayağa kalkması lazım. Fakat kimseye de ihtiyacı olmaması lazım.' Kulübün 'küllerinden doğacağı' inancını da sıkça yineliyor: 'Bu kulüp küllerinden doğdu. Yine de küllerinden yine doğar. Bu kulübe hiçbir şey olmaz.'
Ömrü yettiği sürece tribünde yer alacağını belirten Süreyya Altıntaş, Gençlerbirliği sevgisinin hayatına kattığı anlamı ve bağlılığıyla dikkat çekiyor. Onun hikâyesi, bir taraftarın takımıyla kurduğu uzun soluklu ve fedakâr ilişkinin somut bir örneği olarak öne çıkıyor.
ANKARA'DA YAŞAYAN SÜREYYA ALTINTAŞ'IN GENÇLERBİRLİĞİ TUTKUSU YILLARA MEYDAN OKUYOR. HENÜZ 15 YAŞINDAYKEN KIRMIZI-SİYAHLI TAKIMI DESTEKLEMEYE BAŞLAYAN ALTINTAŞ, GEÇEN 55 YIL BOYUNCA TAKIMINI İYİ GÜNDE DE KÖTÜ GÜNDE DE YALNIZ BIRAKMADI.
