Atölyeden dünyaya:
Hanifi Bereket, Sakarya'da Kültür ve Turizm Bakanlığı sanatçısı olarak sürdürdüğü çalışmalarıyla yarım asırı bulan birikimini yaşatıyor. Mesleğe İstanbul Beyoğlu Dolapdere'de başlayan Bereket, Adapazarı'na uzanan yolculuğunun ardından Sakarya'da atölyesini sürdürdü. Ahşabı önce çiziyor, sonra kesip oyuyor ve parçaları bir araya getirerek Osmanlı ve Selçuklu motiflerinden beslenen eserler ortaya çıkarıyor.
Uluslararası alıcılar ve projeler:
Bereket'in eserleri başta ABD ve İngiltere olmak üzere Türk cumhuriyetleri ve Arap ülkelerine ulaşıyor. Sanatçının son projelerinden biri Miami'de bir yatın iç tasarımına katkı sağlamak oldu; bu tür işlerin, yerel geleneğin dünya ölçeğinde talep gördüğünü gösterdiği vurgulanıyor.
Ustalığın değeri ve duygusal bağlar:
Bereket mesleğin sadece üretim olmadığını, aynı zamanda medeniyetlerin bir sonraki kuşağa aktarılmasında oymacının aracılık ettiğini belirtiyor. Atölyesinde yıllar önce yaptığı bir koltuğun tamir için yeniden kendisine getirilmesini mesleğinin unutulmaz anlarından biri olarak nitelendiriyor ve eşyalarla kurulan duygusal bağı önemsiyor. Bir cilacıya gittiğinde karşılaştığı kuğu figürlü koltuk örneğinde olduğu gibi, eserlerin sahibine ve ustasına yüklediği anlam uzun ömürlü kullanımı teşvik ediyor.
Restorasyon ve gelecek kaygısı:
Bereket, tarihi eserlerin onarımında işin aslına uygunluğunun önemli olduğunu vurguluyor ve bu alanda geleneksel el sanatlarında uzman ustaların görev almasının gerektiğini söylüyor. Kendisinin eleştirisi, bazı işlerin alakasız kişilerce üstlenilmesi sonucu eserlerin orijinaline uygun biçimde restorasyon yapılamaması yönünde; bu durumun kültürel mirasın aktarımını zayıflattığını ifade ediyor.
Kuşaktan kuşağa aktarım:
Mesleğin sürdürülebilirliği için atölye geleneğini aileye de taşıyan Bereket, oğlunun çocukluğundan itibaren atölye ortamında büyüdüğünü ve zamanla mesleğin inceliklerini öğrendiğini aktarıyor. Oğlunun mesleğe akademik bir perspektif kazandırması amacıyla tarih eğitimi aldırdığını söyleyen usta, kendi alaylı öğrenimini ve oğlunun mektepli oluşunu yan yana koyarak ustalık aktarımının farklı boyutlarına dikkat çekiyor.
Bereket'in anlatısı, el emeğiyle ortaya çıkan ahşap oymacılığının hem estetik hem de kültürel bir değer taşıdığını, eserlerin uzun süreli kullanımının ve doğru restorasyonun kültürel mirasın korunmasında belirleyici olduğunu yineliyor.
AHŞABI ÇİZEREK, KESEREK, OYARAK VE BİR ARAYA GETİREREK SANAT ESERİNE DÖNÜŞTÜREN BEREKET'İN ÇALIŞMALARI, ABD, İNGİLTERE, TÜRK CUMHURİYETLERİ VE ARAP ÜLKELERİNDE ALICI BULUYOR.
