Tuğba Akın protez bacağıyla Adana'da ampute futbol takımına katıldı
Hatay'da Kahramanmaraş merkezli 6 Şubat depremlerinde enkaz altında kalan ve bir bacağı ampute edilen 16 yaşındaki Tuğba Akın, Adana'da takılan protez ve futbol sevgisiyle yaşamına yeni bir yön veriyor.
Enkaz, tedavi ve protez
Akın ailesi, Hatay'ın Antakya ilçesinde deprem anında enkaz altında kaldı. Baba Ahmet Akın hayatını kaybederken, anne Azime Akın ve üç kız çocuk yaralı olarak çıkarıldı. Tuğba, enkazdan 45 saat sonra kurtarıldı ve vücudundaki yaralar ile kaburgasındaki zedelenme nedeniyle İzmir ve Adana'daki hastanelerde yaklaşık 10 ay tedavi gördü.
Hastanede gerçekleştirilen operasyonla Tuğba'nın enkazda zarar gören sol bacağı dizinden ampute edildi. Adana'daki Çocuk İyilik Merkezinde protez takıldı. Tuğba, protezini ayrıca "Çukurova İyilik Merkezi"den aldığını ve fizik tedavi gördüğünü, tedavinin halen devam ettiğini belirtiyor.
Futbolla hayata dönüş
Ameliyat ve tedavi sürecinin ardından Tuğba, ilgisi olan futbol nedeniyle Ampute Futbol 2. Lig ekibi Adana Ampute Engelliler Spor Kulübü'ne kaydoldu. Kulüp bünyesinde futbol eğitimi alıyor ve müsabakalara hazırlanıyor.
Tuğba, deprem anına ilişkin çok şey hatırlamadığını söyleyerek "Depreme Hatay’da yakalandık. Uyuyakalmış olabilirim, o yüzden çok fazla bir şey hatırlamıyorum. Başımdan yaralar aldığım için ya bayıldım ya da uyuyakaldım. Kütahya itfaiyeden Ferdi ağabeydi beni kurtaran. Uyanık olduğum zamanları az çok hatırlıyorum. Bizi kurtardıklarını, bağırdığımı ve sesimi duyurmaya çalıştığımı hatırlıyorum. 45 saat enkazda kaldım. Birçok ameliyat geçirdim. Çukurova İyilik Merkezi’nden protezimi aldım. Orada fizik tedavi de gördüm, hala da görmeye devam ediyorum" dedi.
Depremden önce futbolla ilgilenmediğini, sadece izlediğini söyleyen Tuğba, "Şu an futbol oynamaya başladım. Ameliyat sürecinde daha kötüydüm, yine şu an iyiyim. Futbolu sadece izliyordum. Fenerbahçeliyim, Fenerbahçe’nin maçlarını izliyordum. Futbolla hayata tutunmuş gibiyim. Depremden sonra zor oldu. Etrafımdaki tanıdıkların hepsi değişti. Çoğu Hatay’da, kendi memleketimizde kaldı. Ben artık Adana’da yaşıyorum. 6 Şubat geldiğinde galiba o günü hatırlamak istemiyorum" diye konuştu.
Ailenin yaşadıkları ve duyguları
Anne Azime Akın, depremi hatırlamanın insanın içini parçalayan bir durum olduğunu ifade ederek "Bir daha da asla yaşanmasını istemiyorum. Kimsenin başına gelmesini istemeyiz. O güne gittiğimizde yani enkazda kalışımız aklıma geliyor. Oradaki çığlıklarımız, bağırtılarımız, sesimizi duyurmaya çalışmalarımız aklıma geliyor. Eşimin son seslerini duyuşum geliyor. Kendisi zaten oradayken vefat etti. En son kızımdan seslerini duyurabilmeleri için vurmasını istemiş. Bir daha da başka bir şey söyleyemedi. Enkazdan önce ben çıktım zaten. Aklım çocuklarda kalmıştı. Ayaklarının kötü olduğunu zaten enkazın altında anlamıştım. Elimle kontrol edebilmiştim ayaklarını ama hiçbir şey yapamadım. Ben kurtuldum. Çocuklarda kurtulur inşallah diye hep öyle umut ediyordum ama en küçük kızım ampute oldu. Diğer ortanca kızım da ortez denilen bir alet kullanmaya başladı" dedi.
Anne Akın ayrıca "EYT’den emekli oldum. Eşim ölmeden ilk emekli maaşımla onunla yemek yiyecektik. Öyle bir hayalim vardı ama gerçekleşmedi. Yani içimde kalan bir ukde bu da" sözleriyle duygularını dile getirdi.
HATAY'DA DEPREMDEN 45 SAAT SONRA ENKAZDAN ÇIKARILARAK BACAĞI AMPUTE OLAN 16 YAŞINDAKİ TUĞBA AKIN, TAKILAN PROTEZ VE FUTBOL SEVGİSİYLE HAYATA TUTUNDU.
