Özbekistan’dan Şanlıurfa’ya uzanan 25 yıllık öykü
78 yaşındaki Mehmet Ulbaş, 25 yıl önce yedi çocuğuyla birlikte Özbekistan'dan Şanlıurfa'nın Ceylanpınar ilçesine geldi. Sabah güneşinin doğuşuyla birlikte cadde üzerindeki küçük tezgahının başına geçen Ulbaş, 22 yıldır yaz kış demeden ayakkabı tamiri ve boyama yaparak yaşamını sürdürüyor.
Mesleğe bağlılık ve günlük yaşam
Ulbaş, elindeki iğne ve çekiçle yıpranmış ayakkabıları maharetli elleriyle onarıyor; mesleğine duyduğu saygıyı koruyor. İşini sürdürüyor olmasının arkasında çocuklarını büyütüp evlendirmesi ve torun sahibi olması bulunuyor. Çevredeki esnaf tarafından "sokağın demirbaşı" olarak nitelendirilen Ulbaş, toplum içinde sevilen bir sima.
Ulbaş'ın kendi sözleri şöyle: "Tam 22 senedir burada bu işi yapıyorum. 3 çocuğum Gebze’de çalışıyor. Biri ise çalışmıyor. Ben de 22 senedir aynı yerde çalışıyorum. Torunlar oluyor ama çocuklar çalışıyor. Allah bereket versin".
Toplumsal anlam ve değerlendirme
Ulbaş'ın öyküsü; göç, emeğin sürekliliği ve kuşaklar arası dayanışmanın somut bir örneğini sunuyor. Bir zanaatkarın şehir hayatındaki görünürlüğü, hem ekonomik ihtiyaçları karşılamak hem de kentin sosyal dokusuna katkı sağlamak açısından önemli. Ulbaş'ın 22 yıllık tezgahı, bölgedeki ekonomik ve kültürel sürekliliğin simgesi olarak değerlendirilebilir.
ÖZBEKİSTAN’DAN 25 YIL ÖNCE TÜRKİYE’YE GELEN MEHMET USTA, 22 YILDIR AYNI KÖŞEDE AYAKKABI TAMİR EDİYOR
