Kahramanmaraş’ta semercilik mesleği yok olma noktasına geldi
Mesleğin mevcut durumu
Kahramanmaraş’ta hayvancılığın azalması ve modern tarım araçlarının yaygınlaşmasıyla birlikte semercilik mesleği ciddi bir gerileme yaşıyor. Semer kullanımının düşmesi, bu el emeğine dayalı zanaatın varlığını tehdit ediyor.
Ustanın tanıklığı
60 yaşındaki Mahmut Gökpınar, Merkez Onikişubat ilçesinde yaklaşık yarım asırdır semercilik yaptığını belirtiyor. Gökpınar, geçmişte Kahramanmaraş’ta 25-30 civarında semer ustası bulunduğunu, bugün ise bu sayının birkaç kişiye kadar düştüğünü aktarıyor.
Gökpınar mesleğin gerilemesinin nedenini özetlerken şunları söyledi: "Makineleşmeyle birlikte hayvancılık azaldı. Hayvancılık bitince semercilik de bitti. Şuan çırak yok. Usta yetişmiyor. Meslek sona doğru gidiyor."
Gelecek için eğitim ve çıraklık vurgusu
Gökpınar, mesleğin sürdürülebilirliği için mesleki eğitimin önemine dikkat çekiyor. Zorunlu eğitim sürecinin ardından çırak bulunamadığını, gençlerin küçük yaşta mesleğe yönelmesinin önünün kapandığını belirtiyor. Gökpınar, meslek liseleri ve çıraklık sisteminin yaygınlaştırılmasının gerektiğini savunuyor ve özellikle okumakta zorlanan gençlerin bir sanat dalına yönlendirilmesinin hem meslekleri yaşatacağını hem de gençlerin istihdamını destekleyeceğini ifade ediyor.
Semerin yapım süreci
Semer üretimi tamamen el emeğine dayanıyor. Gökpınar, üretimde telis bezi, inek derisi ve çınar, kayın gibi ağaç türleri kullanıldığını belirtiyor. İyi bir usta yaz aylarında bir semeri yaklaşık bir ila bir buçuk günde tamamlayabiliyor.
Ustanın anlattıkları, semerciliğin hem teknik bilgi hem de ustalık deneyimi gerektiren bir zanaat olduğunu gösteriyor. Mesleğin korunması için eğitim ve çıraklık uygulamalarının güçlendirilmesi, yerel zanaatların sürdürülebilirliği açısından öne çıkan çözüm yolları arasında yer alıyor.
KAHRAMANMARAŞ’TA HAYVANCILIĞIN AZALMASI VE MODERN TARIM ARAÇLARININ YAYGINLAŞMASIYLA BİRLİKTE SEMERCİLİK MESLEĞİ YOK OLMA NOKTASINA GELDİ
