Kahramanmaraş'ta geleneksel el sanatları son ustaların ellerinde yaşatılmaya çalışılıyor
Kahramanmaraş'ın tarihi çarşılarında yüzyıllardır süregelen bakırcılık, kalaycılık ve demircilik meslekleri, son ustaların maharetli ellerinde korunmaya çalışılıyor. Atölyelerden yükselen çekiç sesleri, kentin zanaat kültürünün canlı bir göstergesi olarak öne çıkıyor.
Atölyelerin günlük ritmi ve ürün çeşitliliği
Ustalar, bakırı döverek ve keserek mutfak eşyası ve süs eşyaları üretiyor; yılların yıprattığı kaplar ise onarılıp tekrar kullanıma hazırlanıyor. El işçiliğiyle hazırlanan tepsi, cezve, sürahi ve çeşitli süs eşyaları hem yerel halkın hem de yerli ve yabancı ziyaretçilerin ilgisini çekiyor. Bu üretim biçimi, hem estetik hem de işlevsel değer taşıyor.
Kalaycılık ve demircilikte koruma ve üretim
Kalaycı ustalar, uzun süre kullanılan bakır kapları yeniden parlatıp sağlıklı kullanım için kalaylayarak ekonomiye katkı sağlıyor. Demirci ustalar ise örs üzerinde şekillendirdikleri ürünlerle tarım aletlerinden günlük kullanıma kadar geniş bir yelpazede üretim yapmaya devam ediyor. Bu işler hem tamirat hem de yeni üretimle yerel ihtiyaçları karşılıyor.
Ustaların sözleri ve çırak ihtiyacı
Bakırcı ustası Ramazan Akgül, "Biz levha halinde alıyoruz. Biz bu bakırı makinalarda ki kalıplarla şekiller veriyoruz. Tarihimizde atalarımızın kullandığı ürünlerin devamını yapıyoruz. Tas, tava, kahvaltılık ve çerezlik gibi modeller yapıyoruz. İnsanlar farklı düşünüyor mesleğe yönelmiyor. Aslında işimiz memurluktan farkı yok kafasını çalıştırıp ticaret yaparsa bir insan daha ileri gidebilir" dedi.
Demirci ustası Oktay Sarısümbül ise, "Farklı meslekler çıktı ama maalesef bizim meslekte arkadan gelen kalmadı. Bizler de artık son nesiliz bırakacağız. Gençler zanaat öğrensinler" şeklinde konuştu. Bu sözler, çırak yetiştirmenin önemini ve zanaatların sürekliliğine dair endişeyi doğrudan yansıtıyor.
Sürdürülebilirlik ve korunma gereksinimi
Geleneksel zanaatların korunması, sadece kültürel miras açısından değil, yerel ekonomi ve turizm açısından da önem taşıyor. Ustaların deneyimi ve el emeği, seri üretimin sağladığı tek tip ürünlerin ötesinde bir katma değer sunuyor. Bu değerlerin korunması için çıraklık mekanizmalarının güçlendirilmesi ve gençlerin mesleğe teşvik edilmesi gerektiği öne çıkıyor.
Sonuç olarak, Kahramanmaraş'taki bakırcılık, kalaycılık ve demircilik gelenekleri, son ustaların gayretiyle yaşatılmaya çalışılıyor; ancak sürdürülebilirlik için yeni kuşakların yetiştirilmesi kritik önem taşıyor.
KAHRAMANMARAŞ'TA YÜZYILLARDIR SÜRDÜRÜLEN BAKIRCILIK, KALAYCILIK VE DEMİRCİLİK GİBİ GELENEKSEL EL SANATLARI, USTALARIN MAHARETLİ ELLERİNDE YAŞATILMAYA DEVAM EDİYOR
