Gaziantep’te 52 yıldır çaycılık yapan Aladdin Demir, 5 metrekarelik dükkanda muhabbetle demliyor
Gaziantep’te yaşayan ve henüz 7 yaşındayken çay ocağında işe başlayan Aladdin Demir, Şahinbey ilçesinin Alaybey Mahallesi’nde 52 yıldır mesleğini sürdürüyor. Kent merkezindeki mahallede, 5 metrekarelik iş yerinde hizmet veren Demir, günlük işini erken saatte başlatıyor ve akşam saatlerine kadar çarşı esnafı ile gelen vatandaşlara çayını sunuyor.
Mesleğe başlangıç ve günlük rutin
Çay ocağındaki işine çocuk yaşta başlayan Demir, iş yerini açmadan önce günlük temizliğini yapıyor ve ustasından öğrendiği yöntemle çayını özenle demliyor. Bu düzen, hem mekanın küçüklüğü hem de uzun yılların getirdiği alışkanlıkla birleşerek mahallede devamlılığı sağlıyor. 60 yaşındaki çaycı, meslek hayatını küçük ama düzenli bir işletme olarak sürdürüyor.
Mesleğini sürdürme gerekçesi ve müşteri ilişkileri
Demir, yıllar içinde benimsediği hizmet anlayışını müşteri memnuniyeti üzerine kuruyor. Kendi ifadeleriyle müşterinin çayı beğenmesi, çaycılığın temel kriterlerinden biri olarak görülüyor. Bu yaklaşım, sokak esnafıyla kurduğu süreklilik ve samimi iletişimle birlikte mahalle yaşamının bir parçası olmasına katkı sunuyor.
İlkokula giderken aile ekonomisine katkıda bulunmak için hem okula gittiğini hem de çalıştığını belirten Demir, mesleğe başlamasını ve izlediği yolu şöyle özetliyor:
"7 yaşındaydım. O dönem iş bulamadım, bir çay ocağında iş bulunca geldim. Masa silme, çay ve su dağıtmayla işe başladım. 15 yaşına kadar o iş yerinde çalıştım. Daha sonra başka bir yerde çalıştım. 5 yıl da başka bir yerde çalıştım. Daha sonra askere gittim. Askerliğimi bitirip geldikten sonra ise çaycılığa başladım. Yaklaşık 52 yıldan beri bu işin içindeyim"
Meslek etiketi: güler yüz ve sürdürülebilir geçim
Demir, çaycılığın ne zengin ne de yoksul bırakan bir meslek olduğunu, fakat düzenli ve hevesli yapıldığında aile geçimini sağlayabildiğini vurguluyor. Kendisi de bu meslekle üç çocuk büyüttüğünü, bir oğlunun öğretmen olduğunu ve iki çocuğunu evlendirdiğini belirtiyor. Bu uzun soluklu çalışma, küçük ölçekli ticaretin sürdürülebilirliğine dair somut bir örnek oluşturuyor.
Mesleğe bakışını ve müşteri ilişkilerine verdiği önemi kendi sözleriyle şöyle anlatıyor:
"İnsanlara hizmet etmek bana gurur veriyor. Bazı insanlara bir çayı götürüyorsun, teşekkür ediyor, bazı insanlar da ‘ya çayımı niye çabuk getirmedin?’ diyor. Fakat herkesi memnun etmek zorundayız. Mesleğimi çok seviyorum. Bu meslek insanı ne çok zengin eder ne de çok fakir eder. Hem esnafa hem de çay ocağımıza gelenlere hizmet ediyorum. Müşteriye çayı demlediğiniz zaman müşteri onun tadını iyi almalı, beğenmeli ve beğenmezse bir daha çay içmeye gelmez"
Uzun yılların getirdiği memnuniyet ve mahalle hayatındaki rol
Demir, alın teriyle kazanmanın verdiği tatmini ve müşteri ile karşılıklı memnuniyete dayanan ilişkisini şöyle özetliyor:
"52 yıldan beri benim müşterim benden, ben de müşterilerimden memnunum. Çay karın doyurucu bir içecek değil. Bir keyif içeceği olduğu için gelen insan hem rahat etmeli hem de keyifle çayını içmelidir ve ondan sonra ise ‘eyvallah’ deyip, ben de ‘güle güle’ diyerek uğurlamalıyım. Tabi çeşit çeşit insanlar geliyor. Her biri bir şey söylüyor. Bir kuyumcu sarrafı var bir de insanın sarrafı var. İnsanın sarrafı aslında kahvecilerdir ve çaycılardır"
Uzun yıllardır aynı mahallede hizmet veren çay ocakları, küçük işletme ekonomisinin yanı sıra yerel sosyal yaşamın da merkezlerinden biri olarak öne çıkıyor; Demir’in günlük rutini ve müşteri odaklı yaklaşımı bu ilişkinin sürdürülebilirliğini gösteriyor.
GAZİANTEP'TE 52 YILDIR ÇAYCILIK YAPAN ALADDİN DEMİR, 5 METREKARELİK DÜKKANINDA HER GÜN ÇAYINI MUHABBETLE DEMLİYOR.
