Çıraklıktan dükkân sahibliğine uzanan meslek öyküsü
Gaziantep’in tarihi çarşısında 50 yaşındaki Mehmet Uçar, babasından devraldığı çanta tamirciliği mesleğini aynen yaşatıyor. Henüz 10 yaşında çırak olarak başladığı işte yıllar içinde ustalaşan Uçar, 30 yıldır aynı dükkânda çalışıyor. Babasının vefatının ardından iş yerini devralan usta, hem mesleğin hem de çarşının sürekliliğini sürdürmeyi amaçlıyor.
Günlük işler ve hizmet çeşitliliği:
Dükkânda ağırlıklı olarak çanta ve valiz tamiratı yapılıyor; aynı zamanda imalat ve perakende satış da gerçekleştiriliyor. Uçar, okul dönemlerinde artan tamirat taleplerine dikkat çekerek okul çantası ve valiz onarımlarının işlerinin önemli bir bölümünü oluşturduğunu belirtiyor. İş yerinde hem satış hem tamir hem de bazı üretim aşamaları bir arada yürütülüyor.
Mesleğe ilgi eksikliği ve eleman sorunları:
Uçar’ın en büyük kaygısı ise yeni nesil ustaların yetişmemesi. Eskiden yaz aylarında 5–10 çırağın çalıştığını söyleyen usta, bugün çırağın neredeyse hiç kalmadığını ifade ediyor: "Maalesef uzun yıllardır eleman yetiştiremiyoruz. Eskiden yaz olunca 5-10 tane çırağımız olurdu. Şimdi çırağımız yok."
Mesleğin gelecek kuşaklara aktarılmasında hem eğitim hem de el sanatlarına yönelim gerektiğini vurgulayan Uçar, gençlere yalnızca okumayı değil, eski usul meslekleri de öğrenmelerini tavsiye ediyor. Kendi çocuklarının işi devam ettirip ettirmeyeceğini bilmediğini söyleyen usta, yine de dükkanın ve ustalığın miras olarak sürmesini umut ediyor.
Uçar, babasından kalan dükkânda geçirdiği yılları anarken işine duyduğu bağlılığı saklamıyor: "Ben bu işi yapmaktan çok memnunum. Baba mesleğimiz ve 52 yıldan beri aynı dükkândayız." Birkaç yıl önce babasını kaybettikten sonra işin sorumluluğunu tamamen üstlendiğini belirten Uçar, sağlığı el verdiği sürece mesleğini sürdüreceğini söylüyor ve ustalık bilgisinin kaybolmaması için gençlerin mesleklere yönelmesini istiyor.
Babasından devraldığı çanta tamirciliğini 30 yıldır sürdürüyor
