Düzce'de marangozluğun hobiden pratiğe dönüşen kaydı
İl Sağlık Müdürlüğü bünyesinde görev yapan şoför Ferhat Mezarcı, mesai sonrası atölyesinde geliştirdiği tahta kayaklarla ilgi odağı oldu. Dedesi ve babasından miras kalan el becerisini kış eğlencesine uyarlayan Mezarcı, geleneksel tasarımlara yaptığı küçük müdahalelerle işlev ve estetiği bir araya getiriyor.
Malzeme ve teknik: Dişbudak ve PVC birleşimi
Mezarcı, kayakları genellikle dişbudak ağacından yontuyor. Daha önce tutma yerlerinde kullanılan fındık sopalarının kolayca kırıldığını ve çabuk deforme olduğunu belirleyen ustanın çözümü, PVC boru uygulamak oldu. Bu değişiklik hem tutulabilirliği artırıyor hem de görsel olarak farklı bir sonuç ortaya koyuyor.
Mezarcı, değişikliği şöyle özetliyor: "Kayak takımlarını geçmişte fındık sopasından yapıyorduk. Kırılıyordu, çabucak deforme oluyordu. Bu sebeple PVC borularla yapmaya karar verdim. Bu daha güzel oldu. Elim daha iyi kavradı. Görüntüsü de güzel oldu."
Usta hobinin gerektirdiği zaman ve talepler
Kayak üretiminin yalnızca marangozluk bilgisi değil, uygun ahşap bulma ve işleme süreci gerektirdiğini vurgulayan Mezarcı, işleri sadece kendisi ve yakın çevresi için yaptığını söylüyor. Dişbudak ağacı seçimlerinin ve yontma işlemlerinin zaman aldığını belirtiyor: "Güzel bir tahta bulmak da önemli. Bu ağaçları yontmak ve diğer işlemler bayağı zaman alıyor."
Mezarcı'nın atölyesinde ortaya çıkan tasarım, geleneksel eğlenceyi korurken dayanım ve kullanım kolaylığına öncelik veren yerel bir yenilik örneği olarak öne çıkıyor.
DÜZCE'DE KAMUDA ŞOFÖR OLARAK ÇALIŞAN FERHAT MEZARCI, DEDESİNDEN VE BABASINDAN ÖĞRENDİĞİ MARANGOZLUK BECERİSİYLE YAPTIĞI TAHTA KAYAKLARA PVC BORU EKLEYEREK GELENEKSEL EĞLENCEYE FARKLI BİR BOYUT KAZANDIRDI.
