Aile ocağını sürdüren ustanın hikâyesi:
Adana'da unutulmaya yüz tutan kalaycılık mesleğini 4. kuşak olarak sürdüren Hulusi Deveci, hem bakır kapları onarıyor hem de yazdığı şiirlerle duygularını ifadeye dönüştürüyor. Aile geleneğini devam ettirdiğini belirten Deveci, 'Babam kalaycı, dedemin kalaycı olduğunu biliyorum. 1970 yılından beri kalaycılık yapıyoruz. Bunun 45 senesi Kozan’da, geri kalan 14-15 senesi Adana’da' sözleriyle mesleğin kuşaklar arası aktarımını vurguluyor.
Günlük zorluklar ve mesleğe bağlılık:
Deveci, atölyenin zorlu çalışma koşullarını açıklarken müşterilerin sıkça sorduğu soruyu aktarıyor: 'Usta, bu atölye, nasıl bu sıcakta nasıl çalışıyorsun?' Buna cevabı net: 'Çalışırım tabii. Şu an 38-40 derece havanın sıcağı, burası ise hava sıcaklığının iki üç katı sıcak. Allah yardım ediyor.' Kendisinin emekli olmasına rağmen babasına verdiği sözü tuttuğunu ve işi bırakmadığını söylüyor: 'Babama söz verdim, ‘‘Baba, bu mesleği bırakmayacağım; ailede senin ocağın tütsün’’.'
Deveci için kalaycılık yalnızca bir gelir kaynağı değil; bir kültür ve kimlik meselesi. Mesleğin kaybolmakta olduğunu ifade ederken, geçmişteki pek çok zanaatin kökünün zayıfladığını belirtiyor: 'Bugün palancılık, nalburiyecilik, demircilik, deriden yemeniyi yaparlardı eskiden; bunlar çok güzel mesleklerdi. Şimdi saysan her şehirde bir tane, iki tane ya var ya yok.'
Sanat ve zanaatın kesişimi:
Mesleğini 'para için yapmadığını', asıl motivasyonunun aile mirası ve sevgi olduğunu vurgulayan Deveci, sözlerine şu ifadelerle devam ediyor: 'Ben bu işi para için yapmıyorum, baba dede mesleğim olduğu için seviyorum, yapıyorum.' Ayrıca kendisini bestekâr ve söz yazarı olarak da tanımlıyor: 'Ben aynı zamanda baba dededen gelme bestekarım, aynı zamanda söz yazarıyım.'
Hulusi Deveci'nin atölyesi, kaybolmaya yüz tutmuş bir zanaatı yaşatan ve aynı zamanda kişisel duyguların şiire döküldüğü bir mekân. Hem ustalığı hem de yazdıkları, Adana'da el emeğinin ve kültürel belleğin sürdürülebilirliğine dair somut bir örnek sunuyor.
ADANA’DA UNUTULMAYA YÜZ TUTAN KALAYCILIK MESLEĞİNİ 4. KUŞAK OLARAK SÜRDÜREN HULUSİ DEVECİ, BİR YANDAN BAKIR KAPLARA YENİDEN HAYAT VERİRKEN DİĞER YANDAN YAZDIĞI ŞİİRLERLE DUYGULARINI DİZELERE DÖKÜYOR.
