Kemalpaşa sokaklarında alışılmışın dışına çıkan bir yaklaşım:
Rıfat Başar (40), Artvin’in Kemalpaşa ilçesinde çalıştığı çöp kamyonuyla çevredeki algıyı değiştirmeyi amaçladı. Görevine başladığı ilk yıllarda aracın kokusu ve görüntüsü nedeniyle çocukların kamyondan uzaklaştığını fark eden Başar, küçük adımlarla bu durumu tersine çevirmeye karar verdi.
Başar, görev yaptığı sürede çöp kamyonunun temizliğini düzenli hale getirerek ilk adımı attı. Araç yıkama ve bakımını günlük rutininin bir parçası haline getirdikten sonra, çocuklarla kuracağı bağı güçlendirmek için oyuncak fikrini hayata geçirdi.
temizlikten oyuncaklara kadar uzanan çözüm:
Önce şoför kabinine birkaç küçük oyuncak araba koyan Başar, sonrasında kamyonun dışını pelüş oyuncaklarla süsledi. Bu görsel değişim, çocukların ilgisini çekmekle kalmadı; aynı zamanda aracın kullananına karşı duyulan mesafeyi azaltmaya başladı. Başar, çocukların kamyona yaklaşma isteğini artırmak için maaşından ayırdığı bir bütçeyle oyuncak almaya başladı.
Kemalpaşa Belediyesi bünyesinde 6 yıldır temizlik personeli olarak görev yapan Başar, okulların önünden ve mahalle aralarından geçerken çocukların artık kamyon sesini duyunca kaçmak yerine yanına geldiklerini belirtiyor. Çocukların, ‘‘Rıfat abi’’ diye seslenerek kamyonun gelmesini bekledikleri anlatılıyor.
günlük rutin: oyuncak dağıtımı ve karşılıklı güven:
Başar, güzergâhında her gün yaklaşık 50-60 oyuncak dağıttığını söylüyor. Bir oyuncağı alan çocuğun yüzündeki tebessümün kendisine iş motivasyonu verdiğini belirten Başar, bazen istenen oyuncağın elinde olmaması durumunda ertesi gün onu temin edip getirdiğini ifade ediyor. Bu tutum, çocuklarla arasında süreklilik ve güven inşa etmiş durumda.
Başar’ın uygulaması hem pratik hem de etkili oldu: aracın temiz tutulması, görsel olarak cazip hale getirilmesi ve hediye sunumu bir araya gelince kamyonun algısı değişti. Çocukların neşelenmesi çevredekilerin de dikkatini çekiyor; söz konusu yaklaşım, mahallede olumlu bir yankı buldu.
Bu girişim, basit bir empati ve adanmışlık örneği olarak öne çıkıyor. Rıfat Başar için oyuncak dağıtımı, yalnızca bir jestten öte günlük işine ayrı bir anlam katıyor ve mesleğine yönelik bakışı dönüştürüyor. Çocukların kamyonu artık korku değil, mutlulukla ilişkilendirmesi, küçük bir uygulamanın sosyal etki yaratabileceğine dair somut bir örnek sunuyor.
Çocukların uzak durduğu çöp kamyonunu oyuncaklarla sevdiriyor
