Mesleğe fırında başlayan bir genç
14 yaşında pide ve lahmacun salonunda çalışarak işe adım atan Mert Baykara, Bayburt’un sert kışından kaçarken fırının sıcaklığında mesleğine bağlandı. Kısa sürede işin rutiniyle tanışan Baykara, ilk birkaç gecenin ardından işi bırakmayarak mesleği hayatının merkezi haline getirdi.
başlangıç ve Bayburt’un etkisi:
Baykara, mesleğe başlamasında arkadaşının aracılığıyla fırına yönelmenin rol oynadığını söylüyor. Bayburt’un soğuk iklimi ve kendisinin sıcağı tercih etmesi, onu fırında çalışmaya motive etti. Bu tercih, zamanla sadece bir işten öte bir tutkuya dönüştü ve genç usta meslekte ilerlemeye başladığını belirtiyor.
Çalışma temponun yoğun olduğu gece vardiyalarında deneyim kazanan Baykara, gündüzleri de unlu mamullerle ilgili farklı işler yaparak bilgilerini genişletti. Bu iki vardiya düzeni, hem pratik hem de teorik becerilerini derinleştirmesine yardımcı oldu.
kendini geliştirmek için şehir dışına çıkması:
Baykara, ekmek üretiminde farklı teknikleri öğrenmek için İstanbul ve diğer büyük şehirlere giderek ustalardan ve üretim yerlerinden gözlem yaptı. Bu geziler sırasında özellikle sağlık odaklı üretim yöntemlerini inceleyip uygulamaya koydu. Yaptığı çalışmalar arasında beyaz ve renkli ekmekler, poğaça, simit ve kuru pasta gibi ürünler yer aldı.
Gittiği şehirlerde gördüğü pratikler, hamur çeşitleri ve üretim yaklaşımları Baykara’nın repertuarını genişletti. Bu sayede yalnızca lezzet hedeflenmedi; sağlığa yönelik hamur tercihleri ve üretim süreci de önem kazandı.
üretim, çeşitlilik ve mesleğe bakışı:
Yaklaşık 10 yıllık çalışmanın ardından Baykara bugün 40-45’e yakın ekmek çeşidini kendi elleriyle hazırlayabiliyor. Ürünlerini beyaz ve renkli ekmek olmak üzere iki ana grupta değerlendiren usta, hazırladığı çeşitlerin bazılarını lezzet odaklı, bazılarının ise sağlık açısından tercih edilebilir özelliklere sahip olarak tanımlıyor.
Baykara, bir meslek edinmeyi bir okul sürecine benzetiyor. Ona göre zanaat öğrenmek, okumayla yapılan kariyer gibi emek ve süreklilik gerektiriyor. Bu bakış açısıyla bilgi üzerine bilgi eklemenin ve sürekli çalışmanın önemini vurguluyor ve 10 yılını bu mesleğe adadığını ifade ediyor.
Genç ustanın hikayesi, Bayburt’un iklim koşullarının meslek seçiminde nasıl etkili olabildiğini gösterirken, azim ve öğrenme çabasıyla gelen ustalığın somut bir örneğini sunuyor. Baykara’nın üretim yelpazesi ve şehir dışı deneyimleri, bölge fırıncılığında çeşitliliği ve kaliteyi artıran bir profil oluşturuyor.
BAYBURT’UN SOĞUĞU MESLEK ÖĞRETTİ: 24 YAŞINDA 45 ÇEŞİT EKMEK ÜRETİYOR