Urfa'da tandırla kurulan yeni hayat
2011'de Suriye'de başlayan iç savaşın ardından ülkelerini terk edenler arasında yer alan aileler, yaklaşık 15 yıldır Şanlıurfa'da yaşamlarını sürdürüyor. Kent halkıyla kurdukları dostluk ve akrabalık bağlarıyla göçmenler, kültürel öğelerini de şehrin sosyal hayatına taşıdı. Bu hikâyelerden biri, Deyrizor kökenli fırıncı 40 yaşındaki Celal Ahmet'in Urfa'da tandır başında yeniden hayat kurma çabasıdır.
Tandır geleneğini yaşatmak:
Celal Ahmet, memleketindeki fırıncılık mesleğini Türkiye'de sürdürerek yaklaşık 9 yıl önce Şanlıurfa'da bir tandır fırını açtı. Üç çalışanıyla birlikte işletmede günlük yaklaşık 3 çuval un kullanılarak üretilen ekmeklerden, günde ortalama 1.500 ila 2.000 adet satış yapılıyor. Ahmet, elde ettiği kazançla ailesine katkıda bulunduğunu belirtiyor ve işletmeyi severek yürüttüklerini vurguluyor: "Bu ülkede olduğum için çok mutluyum. Allah’a şükür işimize aşığız ve işimizi severek yapıyoruz. Tandır fırınımızda 9 yıldır hizmet veriyoruz. Deyrizor ekmeği dediğimiz lavaş ekmeğini yapıyoruz."
Mahalledeki talep ve sağlık etkisi:
Müşteriler arasında fırının düzenli takipçileri de bulunuyor. Günlük ortalama 10 tandır ekmeği aldığını aktaran Kusay Süleyman, bu ekmeğin Deyrizor usulü olduğunu ve özellikle şeker hastaları tarafından tercih edildiğini söylüyor: "Bu bizim Suriye Deyrizor’un ekmeğidir. Genellikle bizim şeker hastaları kullanıyor. Hastalara iyi geliyor. Bunun yanında beyaz ekmeğimiz de vardır." Süleyman ayrıca, fırına günlük 100'den fazla kişinin uğradığını belirtiyor ve ekmeğin mahalle için vazgeçilmez olduğunu ifade ediyor.
Celal Ahmet'in tandır fırını, hem kültürel bir lezzet sunuyor hem de göçmenlerin kent yaşamına entegrasyonunun somut bir örneğini oluşturuyor. Hem üretim kapasitesi hem de yerel talep, bu küçük işletmenin bölge halkı için ne kadar önemli olduğunu gösteriyor.
MEMLEKETİNDEN UZAKTA TANDIR BAŞINDA YENİ BİR HAYAT KURDU