Üniversite mezunu çift köyde birlikte çiftçilik yapıyor
Yusuf ve Elifnur Koca, Kastamonu'nun Taşköprü ilçesine bağlı Afşar köyünde yaşamlarını çiftçilik yaparak sürdürüyor. Yaklaşık 4 ay önce evlenen çift, günlük tarımsal işleri birlikte yürütüyor ve köy hayatını tercih etmiş bulunuyor.
Eğitim ve dönüşüm
Yusuf Koca 28 yaşında, Ege Üniversitesi Çeşme Turizm Fakültesi Turizm ve Rehberlik ile Kastamonu Üniversitesi Laborant ve Veteriner Teknikerliği bölümlerinden mezun. Elifnur Koca ise 21 yaşında ve Akdeniz Üniversitesi Turizm Fakültesi mezunu. Her iki eş de eğitimli olmalarına rağmen köyde çiftçilik yapmayı seçti.
Toplumsal algı ve amaç
Yusuf, mezun olduktan sonra köyünde çiftçilik yapmaya başlayınca toplumdan şaşkın tepkiler geldiğini aktarıyor. İnsanların sıklıkla dile getirdiği 'çiftçiye kız verilmez, üniversite okudun niçin köye döndün' gibi önyargıları kırmayı amaçladıklarını belirtiyor. Çift, amacını şu şekilde özetliyor: çiftçiliğin bir meslek olduğunu göstermek ve çiftlerin de evlenip tarlada mutlu çalışabileceğini kanıtlamak.
Günlük hayat ve çalışma biçimi
Çift, birlikte traktör sürüyor, ekin ekiyor ve tarlalarını işliyor. Beraber yonca ekip biçiyor, balyaları kaldırıyor ve buğday hasadına katılıyorlar. Yusuf, günlük yaşamlarına dair halk arasında sık rastlanmayan bir benzetme yapıyor; hafta sonu pikniğine gidenler varken onların her gününü 'piknik' gibi değerlendirdiklerini, öğle yemeklerini traktör arkalarında piknik havasında yediklerini anlatıyor.
Ayrıca tarlada birbirlerine küçük jestler yapabildiklerini, örneğin balyalarla kalp şekli oluşturup içine baş harf yazmaları gibi sürprizlerin, günün yorgunluğunu hafiflettiğini paylaştı. Bu anekdot aynı zamanda çiftin tarımsal üretimi ve duygusal yaşamı birbirine nasıl entegre ettiklerine dair somut bir örnek sunuyor.
Bilimsel yaklaşım ve gelecek planları
Yusuf, çiftçiliği sadece geleneksel pratiklerle sınırlı görmüyor. Toprağın ihtiyaçları, bölge iklimi ve teknoloji kullanımının önemine vurgu yaparak çiftçiliğin bilimsel ve teknolojik yöntemlerle yapılması gerektiğini belirtiyor. Çift, tarımda belirli bir olgunluğa ulaştıklarında köyde turizm amaçlı projeler gerçekleştirmeyi hedefliyor.
Eşin perspektifi
Elifnur Koca Şanlıurfalı olduğunu belirtiyor ve evlendikten sonra eşiyle köyde çiftçilik yapmaktan memnun olduğunu söylüyor. Başlarda çevresinden eleştiriler almış olmalarına rağmen işi severek yaptıkları için uyum içinde çalıştıklarını vurguluyor. Traktör sürmeyi evlendikten sonra öğrendiğini, işleri sırayla paylaştıklarını ve yorulanın dinlendiğini ifade ediyor.
Çiftin hikayesi, eğitimli gençlerin köyde üretime dönmesinin ve tarımı hem meslek hem de yaşam biçimi olarak yeniden kurgulamasının somut bir örneğini sunuyor. Aynı zamanda tarımda bilim ve teknoloji kullanımına dair vurgu, çiftin yaklaşımını geleneksel uygulamalardan ayırıyor ve gelecek planlarına altyapı oluşturuyor.
