Suruç Ovası'nda sulu tarım mevsimlik işçi göçünü sonlandırdı
Suruç Ovasının 2016 yılında suya kavuşmasıyla birlikte bölgedeki tarımsal üretim modeli köklü biçimde değişti. Tek tip kuru tarımdan uzaklaşan ovada seracılığın yaygınlaşması, daha önce farklı illere mevsimlik işçi olarak giden üreticilerin kendi topraklarında kalmasına yol açtı.
Göç sona erdi, üretici kendi toprağının patronu oldu
Uzun yıllar su kıtlığı nedeniyle ailece başka şehirlere göç etmek zorunda kalan çiftçiler, sulu tarıma geçişle birlikte yerel üretime döndü. Bölge halkı, kendi arazilerinde kurduğu modern seralar sayesinde üretimi yılın her dönemine yayarak mevsimlik işçi göçünü sonlandırdı.
Ürün çeşitliliği ve bölge ekonomisine etkisi
Sulu tarımın yaygınlaşması ovadaki ürün çeşitliliğini artırdı. Seralar sayesinde salatalık, patlıcan, biber gibi ürünler düzenli olarak üretilebiliyor; bu ürünler hem iç pazarda hem de il dışında satışa sunuluyor. Böylece bölge ekonomisi canlanırken Suruç, Şanlıurfa için önemli bir tarım ve istihdam merkezi konumuna yükseldi.
Çiftçi deneyimi
Mevsimlik tarım işçiliğini bırakarak kendi arazisinde üretim yapan Mehmet Akkuş, "Su yokken işçileri Aydın Söke, Malatya’ya götürüyorduk. 2026 yılında su geldikten sonra kimse artık gitmek istemiyor. Burada iş çok" dedi. Bu gözlem, göçün azaldığını ve yerel istihdamın güçlendiğini gösteriyor.
Uzman değerlendirmesi
Ziraat Yüksek Mühendisi Mehmet Tekçe, "Atatürk Barajındaki suyun ovaya bırakılmasıyla beraber sulu tarıma geçen çiftçiler kendi arazilerinde üretim yapmaya başladı. Son zamanlarda da seracılık yaygınlaşmaya başladı. Seralarda salatalık, patlıcan, biber üretimi yapılıyor. Ürünler iç pazarda ve il dışında satışa sunuluyor. Dört kişilik bir aile sera kurduğu zaman yıllık ihtiyacını karşılayabiliyor" diye konuştu.
Sonuç olarak, Suruç Ovası'nda sulu tarım ve seracılığın yaygınlaşması mevsimlik tarım işçiliği göçünü azaltarak yerel üretimi ve istihdamı güçlendirdi.
(Şİ-LO-Y)
Sulu tarım mevsimlik tarım işçiliğini bitirdi
