Sulu tarım mevsimlik tarım işçiliğini bitirdi
Suruç Ovasının 2016 yılında suya kavuşmasıyla birlikte bölgedeki tarımsal yapılanma değişti. Önceden aileleriyle farklı illere mevsimlik işçi olarak giden çiftçiler, artık kendi arazilerinde kurdukları seralarla üretim yapıyor. Suruç Ovası, Şanlıurfa şehir merkezine yaklaşık 45 kilometre uzaklıkta bulunuyor.
Göç bitti, kendi toprağının patronu oldular
Yıllarca süren su kıtlığının ardından sulu tarıma geçiş, mevsimlik tarım işçiliğini azaltarak göçü durdurma noktasına getirdi. Geçmişte fındık, pamuk veya çapalama işleri için ailece başka illere gidenler artık gurbete gitmek zorunda kalmıyor; kendi topraklarında kurdukları modern seralar sayesinde üretimi ve istihdamı yerinde sürdürüyorlar.
Ürün çeşitliliği arttı
Tek tip ve kuru tarım uygulamalarından uzaklaşan ovada seracılık yaygınlaştı. Seralar sayesinde yılın her döneminde üretim yapılabiliyor; salatalık, patlıcan ve biber gibi ürünler hem iç pazara hem de il dışına gönderiliyor. Bu dönüşüm, bölge ekonomisinde canlanma sağlarken Suruç'u Şanlıurfa için önemli bir tarım ve istihdam merkezine dönüştürdü.
Çiftçiler ne diyor
Mehmet Akkuş adlı üretici, "Su yokken işçileri Aydın Söke, Malatya’ya götürüyorduk. 2026 yılında su geldikten sonra kimse artık gitmek istemiyor. Burada iş çok" dedi.
Ziraat Yüksek Mühendisi Mehmet Tekçe ise, "Atatürk Barajındaki suyun ovaya bırakılmasıyla beraber sulu tarıma geçen çiftçiler kendi arazilerinde üretim yapmaya başladı. Son zamanlarda da seracılık yaygınlaşmaya başladı. Seralarda salatalık, patlıcan, biber üretimi yapılıyor. Ürünler iç pazarda ve il dışında satışa sunuluyor. Dört kişilik bir aile sera kurduğu zaman yıllık ihtiyacını karşılayabiliyor" ifadelerini kullandı.
Sonuç olarak, Suruç Ovası'ndaki su yönetimi değişikliği, yerel halkın göç etmeden üretim yapmasına olanak tanıyarak hem üretim çeşitliliğini hem de bölgesel istihdamı artırdı.
SULU TARIM MEVSİMLİK TARIM İŞÇİLİĞİNİ BİTİRDİ
