Hikaye:
Çekmeköy'de yaşayan 14 yaşındaki Barış Coşkun, yaklaşık 5 yıl önce geçirdiği bir ameliyatın ardından konulan kanser teşhisiyle uzun bir tedavi sürecine girdi. Tedavileri süresince yanında hep olan annesi Serpil Coşkun, 10 yıl önce benzer bir rahatsızlık geçirmişti. Barış, hastane odalarında geçen günlerin duygularını şiirlere dönüştürdü ve ailesinin desteğiyle bu şiirleri bir araya getirdi.
Yazma süreci:
İçine kapandığı dönemlerde konuşmak yerine yazmayı tercih eden Barış, kalem ve kitabın kendisine yoldaş olduğunu söyledi. "Kendimi yazarak daha çok iyileştiğimi fark ettim" diyen Barış, şiirlerini babasıyla birlikte toplayıp "Sabır Çiçeği" adlı kitapta topladıklarını belirtti.
Anne desteği ve amaç:
Serpil Coşkun, oğlunun ameliyatlar geçirdiğini ve uzun süre yatmak zorunda kaldığını anlatarak patoloji sonucunun beklenmedik olduğunu ifade etti. "Barış ameliyatlar geçirdi, uzun süre yatması gerekti. İçine kapandığı dönemlerde konuşmak yerine yazmayı tercih etti. Biz de 'Bu yazdıklarımızı neden bir kitapta toplamıyoruz' diyerek bizim gibi insanlara umut ve örnek olması amacıyla kendi imkanlarımızla bu kitabı çıkardık." sözleriyle kitabın çıkış hikayesini paylaştı.
Barış'ın hastane atmosferini anlattığı dizelerden birinde "Uzayıp gider o soğuk beyaz koridorlar, zamanın durduğu, saatlerin sustuğu yerdir. İnsan burada öğrenir hece hece her şeyi, hayatın pamuk ipliğine bağlı olduğunu derinden" dizeleri öne çıkıyor. Eğitimine sağlık alanında devam eden Barış, gelecekte doktor olarak benzer süreçlerden geçen hastalara şifa ve umut olmak istediğini ifade etti.
HENÜZ 14 YAŞINDA OLAN BARIŞ, GEÇİRDİĞİ AĞIR RAHATSIZLIK VE HASTANEDE GEÇEN ZORLU YILLARIN ARDINDAN KALEME ALDIĞI ŞİİRLERİ "SABIR ÇİÇEĞİ" İSİMLİ KİTAPTA TOPLADI.
