Küçük Miraç'ın umudu: 6,5 kiloyla karaciğer nakliyle hayata tutundu
Nakil kararı ve donör süreci:
Osmaniye’de yaşayan çift, ikiz bebeklerinde doğumdan yaklaşık bir ay sonra yapılan WES testiyle PFIC (ailesel kolestatik sendrom) tanısı aldı. Hastalığın ilaçla tedavisi olmadığı, tek çözümün karaciğer nakli olduğu aileye bildirildi. İkizlerden biri ileri evre karaciğer yetmezliği nedeniyle nakil şansı bulamadan yaşamını yitirirken, diğer çocuk olan 1 yaş 10 aylık Miraç Kurt için aile umut arayışını sürdürdü.
Başvurdukları bazı merkezlerde aileye, bebeklerin karaciğer nakli için 10 kilograma ulaşmasının beklendiği söylendi. Ancak Miraç Antalya’daki Medical Park Antalya Hastane Kompleksi’ne getirildiğinde ağırlığı yalnızca 6,5 kilogram idi. Ailenin verdiği bilgiye göre baba Orhan Kurt ve dayısı verici olmak için başvuruda bulundu; yapılan uyum testinde dayısının karaciğeri uygun bulundu ve canlı vericili nakil gerçekleştirildi.
Uzman görüşü ve veriler:
Operasyonu gerçekleştiren Prof. Dr. İbrahim Aliosmanoğlu ve ekibi, Miraç bebeğin ameliyat sonrası durumunun iyi olduğunu, taburculuk aşamasına geldiğini bildirdi. Prof. Dr. Aliosmanoğlu, bebeklerin 10 kilograma ulaşmasını beklemenin eski bir yaklaşım olduğunu vurguladı ve literatürde, 10 kilogramın altındaki bebeklere yapılan karaciğer nakillerinin başarı oranlarının daha ağır bebeklerle benzer sonuçlar verdiğini ifade etti.
Merkez verilerine göre son 5 yılda ekip tarafından yaklaşık 250 bebek nakli gerçekleştirildi; bunun 150’ye yakını 10 kilogramın altındaki bebeklerden oluşuyor. Aliosmanoğlu, bu gruptaki bebeklerin çoğunun 4-5 kilogram aralığında olduğunu, başarı oranlarının ise hem daha büyük bebeklerde hem erişkin hastalardaki sonuçlarla başa baş gittiğini söyledi ve ailelerin bu bilgiyi bilmesinin önemine dikkat çekti.
Aile hikayesi ve gelecek planları:
Baba Orhan Kurt, hastalığın erken dönemde tespit edildiğini, WES testiyle PFIC tanısının konduğunu anlattı. İkizlerden birini kaybettiklerini belirten Kurt, Miraç’ın nakil olmasıyla büyük bir yükün kalktığını söyledi: "Birini kaybettik ama diğer oğlum hayata tutundu. Bu bizim için çok büyük bir şey."
Kurt, önce kendisinin verici olmak üzere başvuruda bulunduğunu, ancak dayısının uygun verici olduğunu ve naklin dayıdan alınan parçayla gerçekleştirildiğini aktardı. Ameliyat sürecinde kötü bir düşünce taşımadığını, doktorların düzenli bilgi verdiğini ve sonuçtan memnun olduklarını belirtti.
Geleceğe dair en basit isteklerinin bile artık daha değerli olduğunu söyleyen baba, "İlk olarak beraber top oynamak istiyorum. Ona bisiklet sürmeyi öğretmek istiyorum" diyerek tekrardan hayata bağlanma umutlarını dile getirdi.
Organ bağışı ve toplum bilinci:
Prof. Dr. Aliosmanoğlu, 3-9 Kasım Organ Bağışı Haftası bağlamında organ bağışının önemine değindi ve ülkemizde organ bağış oranlarının %10-20 civarında olduğunu, bunun çok düşük bir seviye olduğuna dikkat çekti. Aliosmanoğlu, organ bağışı eksikliğinin bekleme listelerindeki hastaların kaybına yol açtığını belirterek hem beyin ölümü sonrası bağışa hem de toplumun bu konuda daha duyarlı olmasına çağrı yaptı.
Uzman, organ bağışından çekinmek yerine bunun hayat kurtarıcı bir eylem olduğunu vurguladı: "Organ her an hepimize lazım olabilir. Kendi çocuğumuza da, annemize de gerekebilir." Bu nedenle bilincin artırılması ve ailelerin alternatif merkezleri araştırmasının, özellikle nadir ve ağır hastalıklarda erken erişim açısından belirleyici olduğu ifade edildi.
Sonuç olarak, Miraç’ın vakası hem tıp literatürünün gelişen uygulamalarını hem de ailelerin bilgiye erişiminin hayati önemini gösteren bir örnek oldu. Prof. Dr. Aliosmanoğlu ve ekibiyle gerçekleştirilen canlı donör nakli, küçük Miraç’a normal bir bebek olarak büyüme ve ailesiyle kuracağı gündelik hayalleri gerçekleştirme şansı verdi.
MİRAÇ BEBEK VE BABASI ORHAN KURT
