Havşanlı'da 40 yıllık hasret sona erdi:
Memleketi Ardahan olan Öğretmen Orhan Bozyiğit, meslek yaşamının en özel dönemlerinden birini geçirdiği Şanlıurfa'nın Havşanlı köyüne emeklilikten sonra döndü. 1983'te köye atanarak göreve başlayan Bozyiğit, o dönemde köyde elektrik ve su gibi temel altyapı eksiklikleri ile kerpiç bir okul binasında eğitim verme zorluğunu yaşamıştı. Daha sonra taş yapılı okula taşınan öğretmen, köy halkının sıcak ve samimi yaklaşımı sayesinde zorlukların üstesinden geldiğini anlattı.
Havşanlı'da bulunduğu yıllarda köylülerle kurduğu bağın derinleştiğini söyleyen Bozyiğit, burada hayatını birleştirdiği eşinden ve köy halkının misafirperverliğinden söz etti. Görev süresince 60'ın üzerinde öğrenci olduğunu, bunların yaklaşık 40'ının birinci sınıf öğrencisi olduğunu belirtti. İlk eğitim yıllarında öğrencilerin birçoğunun Türkçe bilmediğini, özveriyle çalışarak onları geleceğe hazırladıklarını vurguladı.
Gönül bağı hiç kopmadı:
Bozyiğit, tayininin çıkmasının ardından yaklaşık 4 yıl sonra köyden ayrıldı; ancak aradan geçen yaklaşık 40 yıl boyunca Havşanlı halkıyla iletişim ve gönül bağı sürmeye devam etti. Sakarya, Ankara ve Afyon gibi farklı şehirlerde görev yapan öğretmen, 44 yıl süren meslek hayatının ardından emekliye ayrıldı. Emekliliğinin üçüncü yılında, gençliğinin önemli bir bölümünü geçirdiği Havşanlı'yı yeniden görme isteği ağır bastı ve eşiyle birlikte köye giderek yılların hasretini gidermeye karar verdi.
Köydeki değişimleri gören Bozyiğit, altyapı çalışmalarının yapıldığını ve yerleşimin büyüdüğünü gördü. Ancak geçmişe en çok götüren noktanın, yıllar önce ders verdiği taş okul olduğunu söyledi. Okulun bahçesinde, bir zamanlar sıralarında oturan öğrencileriyle yeniden buluştu; artık aile kurmuş ve torun sahibi olan eski öğrenciler, öğretmenleriyle kucaklaşarak duygusal anlar yaşadı.
Misafirperverlik ziyaret süresini uzattı:
Bozyiğit ve ailesi Havşanlı'ya ilk etapta yalnızca bir günlük bir ziyaret planlamıştı; fakat köy sakinlerinin gösterdiği misafirperverlik, yıllara dayanan anıların paylaşımı ve sıcak sohbetler ziyaretin süresini değiştirdi. Köylülerin ısrarı üzerine planlanan kısa ziyaret 15 güne uzadı. Bu süre zarfında öğretmen ve eşi, eski evi ve hatıralarla dolu sokakları da tek tek dolaştı.
Köy sakinlerinden Ali Sağır, öğretmenini karşısında görünce gözyaşlarına boğulduğunu anlattı: "Muhteşem bir duygu. 40 yıl sonra ilkokul öğretmenimizin gelişiyle inanın bayram yaşıyoruz. Öğretmenimi karşımda görünce sarıldım, ağladım." Benzer duygularını paylaşan Mehmet Demirdal ise, "Hissettiğimiz şey anlatılmaz, yaşanması gereken bir duygudur. Orhan hocamız bize geldiğinde biz 7 yaşındaydık, şu anda 50 yaşındayız" dedi.
Köyün ileri gelenlerinden Eyyüp Dal, genç öğretmenin köye geldiği yıllarda şartların çok zor olduğunu hatırlatarak, köy halkının şefkati ile öğretmenin eğitime olan sevgisinin birleştiğini ve bunun unutulmaz hatıralar doğurduğunu söyledi. Dal, öğretmenliğin sadece sınıfta ders anlatmak olmadığını, insan hayatında iz bırakmak olduğunu vurguladı.
Mesleğin ve belleğin bıraktığı iz:
Orhan Bozyiğit, buluşma sırasında duygularını şöyle özetledi: "1983 yılında buraya geldim. İlk geldiğimde köyde elektrik, su yoktu. Okul kerpiçti, daha sonra taştan yapılan okula geçtik. O halkın sıcak ilgisi, o karanlıkları aydınlattı. Şu anda benim yaş 67, öğrencilerim 52, 53, 54 yaşlarında. 3 yıldır emekliyim, 44 yıl çalıştıktan sonra ilk ziyaretimi bu köye yaptım. Çünkü en çok bende iz bırakan köy bu köy oldu."
Yıllar sonra gerçekleşen bu buluşma, öğretmenlik mesleğinin toplumda kalıcı bir iz bırakmasının somut bir örneği oldu. Havşanlı sakinleri, 40 yıl sonra öğretmenleriyle yeniden görüşmenin ve geçmişten bugüne uzanan dostluğu tazelemenin mutluluğunu yaşadıklarını ifade etti.
Öğretmen 40 yıl sonra köy okulunda öğrencileriyle buluştu
