Huzurevinde üretim ve sosyal yaşam
Sivas'taki İhramcızade İsmail Hakkı Toprak Huzurevi sakinleri, şiir yazma, ahşap oyma, ahşap ev tasarlama, resim ve bocce gibi etkinliklerle günlük yaşamlarını renklendiriyor. Katılımcılar hem el emeği ürünler ortaya koyuyor hem de zamanlarını verimli geçirerek sosyal bağlarını güçlendiriyor.
çeşitli atölyeler ve faaliyetler:
Huzurevinde farklı ilgi alanlarına yönelik atölyeler bulunuyor. Resim atölyesinde yapılan çalışmalar, edebiyat ve müzik etkinlikleriyle birleşerek sakinlerin yaratıcılığını canlı tutuyor. Bocce takımı ise takım hâlinde yürütülen antrenmanlar ve maçlarla hem fiziksel aktivite sağlıyor hem de birlikte vakit geçirme olanağı sunuyor.
El sanatı atölyelerinde ise ahşap el oymacılığı ve küçük ölçekli tasarımlar öne çıkıyor; hazırlanan eserler hem bireysel tatmin hem de ortak sergileme fırsatı yaratıyor.
sakinlerin deneyimleri:
Huzurevi sakini Güngör Cengizoğlu, kurumdaki faaliyetlere katılımını ve bu etkinliklerin kendisine kattıklarını şöyle anlattı: "Kuruma geldim, yerleştim. Ondan sonra burada da bazı faaliyetlerin içinde bulunuyorum. Burada bocce takımımız var. Ben aynı zamanda bocce takımındayım. Resim atölyemiz var. Hepimiz burada çalışmalarla meşgulüz. Onun haricinde toplu etkinliklerimiz oluyor. Çeşitli faaliyetlerimiz oluyor. Bunların içinde bulunuyoruz. Yani etkinliklerimiz çok. Sosyal faaliyetlerim çok fazla. Sadece bunlarla bitmiyor. Aynı zamanda, kitabımla, halk müziğiyle uğraşıyorum. Bunlarla uğraşmak bana gayet güzel geliyor. Zamanım geçiyor, kafam dağılıyor. Başka şeylerle de kötü şeylerle uğraşacağıma kendimi bunlara veriyorum. Bunlar bana daha iyi geliyor. Bunlarla uğraşmak hem bana moral veriyor hem de kendime bir şeyler katmış oluyorum"
geri dönüşüm ve kişisel projeler:
Atölyeler arasında dikkat çeken işler arasında kullanılmayan meyve sandıklarından yapılan küçük ahşap evler yer alıyor. Huzurevi sakini Ahmet Yolalan, bu çalışmayı ve sürecini şöyle özetledi: "Muz sandığı, limon sandığı gibi sandıkları insanlar kullanmıyor, atıyorlar. Ben de onları topladım, işime gelenleri aldım. Ondan sonra bu atölyeye getirip değerlendirdim. Yaptığım çok ince bir iş. Yapımı uzun sürdü. Kapıların açılıp ölçülmesi, çıtaların ölçülmesi, hepsi ayrı bir iş. Ondan sonra yaptım. Görenler, abim ve eşi hayret ettiler. Bu evi nasıl bu hale getirebildin, nasıl benzetebildin dediler. Boş zamanlarımda böyle bir ev yapmayı düşündüm. Tahtaları birbirinden ayırdım. Bunları ham madde olarak kullanıp yaptım. Boş zamanlarımda dışarıda, çay ocaklarında, kahvelerde zaman geçirmek yerine kendime böyle bir şey yapayım dedim. Kendi evimi zevkle yaptım"
Bu tür atölyeler hem bireysel yaratıcılığı destekliyor hem de huzurevi sakinlerinin sosyal etkileşimini artırıyor; ortaya çıkan eserler ve takım faaliyetleri kurum içindeki birlikteliği güçlendiriyor.
Huzurevi sakinleri hünerlerini sanat ve el emeğiyle sergiliyor
