Kapıkule'den ana vatana dönüş
Yaz tatillerini memleketlerinde geçirmek isteyen gurbetçiler, Avrupa'nın çeşitli ülkelerinden çıktıkları binlerce kilometrelik yolculuğun ardından Kapıkule Sınır Kapısı'ndan Türkiye'ye giriş yapıyor. Almanya, Fransa, Belçika, Hollanda ve Avusturya başta olmak üzere birçok ülkeden gelen gurbetçiler, yıllık izinlerini aileleriyle geçirmek üzere ana vatana gidiyor.
Sınır kapısında yoğunluk ve ilk duygular
Kapıdan içeri girer girmez hissedilen duygu, pek çok gurbetçi için yol yorgunluğunu unutturuyor. Birçok kişi için Türk bayrağını görmek ve ezan sesini duymak, memlekete dönüşün en güçlü işaretleri arasında yer alıyor. Gurbetçiler, Türkiye ile bağlarının hiçbir zaman kopmadığını vurguluyor.
Gurbetçilerin sözleri
Gökhan Koçak: "Fransa’nın Marsilya şehrinden yola çıktım, Ankara’ya sevdiklerimi görmeye gidiyorum. Ülkeye ilk girdiğimde her zamanki gibi yine çok duygulandım. Yolun verdiği yoğunluğu ve yorgunluğu ülkemize girer girmez unutuyorum. Çünkü bu bambaşka bir duygu. Öncelikle bayrağımızı görmek, ardından ezan sesini duymak insanı çok etkiliyor. Evet, Avrupa’da ezan sesine hasret kalıyoruz. Bazı Avrupa ülkelerinde ezan dışarıya verilmediği için bunu yaşayamıyoruz. Bu yüzden ülkemize geldiğimizde ilk hissettiğimiz şeylerden biri de ezan sesi oluyor. Burada doğup büyüdüm, sonradan yurt dışına gittim. Her sene olduğu gibi bu yıl da ülkeme gelmenin mutluluğunu yaşıyorum. İnşallah iznim güzel geçer. Sağ salim geldik, dönüşte de yine sağ salim dönmeyi nasip etsin"
Eda Nur Koçak: "Maalesef Fransa’da bunlar yok, hasret kalıyoruz. Çok mutluyuz. Tabii ki yol yorgunuyuz ama ülkeye giriş yaptığımız andan itibaren bütün yorgunluğumuzu unutuyoruz. Rabbim, memleketine gelmek isteyen herkese bunu nasip etsin inşallah. Şu anda eşimin ailesinin yanına gidiyoruz. Onları da çok özledik. Çok mutluyuz. Yolumuzun büyük kısmını tamamladık. İnşallah Ankara’ya sağ salim ulaşacağız"
Enes Dağlar: "Fransa’da yaşıyorum, memleketim Sivas’a gidiyorum. Gurbet zor. Anne ve babadan ayrı kalınca daha da zor oluyor. Ama aileniz yanınızdaysa orada da normal bir hayat sürüyorsunuz. Ben beş yıl öncesine kadar Türkiye’de yaşıyordum. İnşaat sektöründe, demir işinde çalışıyordum. Evlendikten sonra Fransa’ya yerleştim. Türkiye’de sabah 08.00’de iş başı yapıyordum. Fransa’da ise sabah 06.00’da kalkıyorum. Patron beni 06.30-06.40 gibi alıyor, yine 08.00’de iş başı yapıyoruz. Orada herkes kendi yemeğini götürüyor. Çalışma düzeni farklı. Maddi anlamda alım gücü biraz daha rahat olabilir ama ben Türkiye’ye para için gelmiyorum. Ben annemle babamı görmek için geliyorum. İki yıldır memleketime gelemiyordum. Bu yıl kavuşacağım için çok heyecanlıyım. Onlar da beni heyecanla bekliyor. İnşallah kazasız belasız varırız. Memlekete geldiğinizde insanda bambaşka bir duygu oluşuyor. İnsan ‘Çok şükür evime geldim’ diyor. Bunu anlatmak gerçekten çok zor. Rabbim bütün gurbetçi kardeşlerimize, ağabeylerimize ve ablalarımıza kazasız belasız memleketlerine gelip dönmeyi nasip etsin"
GÖKHAN VE EDA NUR KOÇAK
