El emeğiyle yeni bir başlangıç
58 yaşındaki Ekrem Yılmaz, uzun yıllar sürdürdüğü telefon teknik servisini göz rahatsızlığı nedeniyle bırakmak zorunda kaldıktan sonra mesleğini değiştirdi. Bakırcılar Çarşısı'nda öğrendiği saraciye işini kısa sürede kavrayan Yılmaz, zamanla ustalaşıp kendi dükkanında üretime devam ediyor. Günün büyük bölümünü atölyesinde geçiren usta, deri ve diğer malzemeleri el işçiliğiyle işleyerek müşterilere sunuyor.
Ustalık süreci ve ürün çeşitliliği:
Yılmaz, saraciyeliğe başlamasını şöyle özetliyor: '8 yıla yakındır saraçlık yapıyorum. Çocuklarımla beraber hepimiz ailecek bu işi yapıyoruz.' Üretim alanında köpek tasmaları, inek ve at eğerleri, eşek heybeleri, motor heybeleri dahil olmak üzere hayvansal ürünlerin hemen hemen tümünü yaptıklarını belirtiyor. El işi ve sabır gerektiren bu üretim, Yılmaz'a göre hem üretim zevki veriyor hem de müşterilerin ihtiyaçlarını karşılıyor.
Geleceğe aktarım ve pazar ağı:
Mesleğin sürdürülebilirliği için kendi çocuklarını yetiştirdiğini söyleyen Yılmaz, özellikle eğitim görmeyen çocuklar için saraciyenin 'altın bir meslek' olduğunu vurguluyor. Şu anda mesleği özellikle kızına öğrettiğini belirtiyor ve eleman yetiştirme konusunda sıkıntı yaşamadıklarını ifade ediyor: 'Ben bu mesleği gelecek nesillere aktarmak için kendi çocuklarımı yetiştiriyorum.'
Üretilen ürünlerin pazarına dair bilgi veren Yılmaz, dükkanlarından çıkan malların Türkiye'nin birçok noktasına gönderildiğini; ayrıca Arap ülkeleri başta olmak üzere Suriye ve Suudi Arabistan gibi bölgelere de iş yaptıklarını, doğuya ağırlıklı sevkiyatlar yaptıklarını ve ürünlerin Edirne'ye kadar gittiğini aktarıyor.
Genç el ve öğrenme süreci:
11 yaşındaki Arzu Ela Yılmaz, okuldan arta kalan zamanlarda babasının yanında meslek öğrendiğini söylüyor: 'Ben okuyorum, boş zamanlarımda da babamın yanında çalışıyorum. Okuldan çıktıktan sonra babamın yanına gelip malzemelerle yaptıklarına yardım ediyorum. Boncuk diziyorum, tasma yapıyorum. Babam heybe diktiğinde ona yardım ediyorum. Tokaları falan yapıyorum. Mutluyum.'
Yılmaz çiftinin yaklaşımı, hem zanaatkarlığın yaşatılmasına hem de aile içinde aktarımın sağlanmasına dayanıyor. El işi üretimin sürdürülebilirliğini korurken, yerel ve bölgesel pazarlara ulaşmaya devam ediyorlar; böylece hem gelir sağlanıyor hem de geleneksel bir meslek kuşaktan kuşağa aktarılıyor.
58 YAŞINDAKİ EKREM YILMAZ VE KIZI 11 YAŞINDAKİ ARZU ELA YILMAZ
