Eskişehirli motosikletçiler doğal antrenman sahası istiyor
Eskişehir’de motor sporlarıyla uğraşan sporcular, kentte antrenman yapabilecek resmi bir tesis olmadığı için çevre illerdeki parkurlara gitmek zorunda kaldıklarını belirtiyor. Sporcular, yetkililerden asfalt maliyeti gerektirmeyen, doğal etap ve çalışma alanı talep ediyor.
Saha eksikliği ve yıllara yayılan başvurular
Fatih Yılmaz, 2008 yılından beri bu mücadelenin içinde olduğunu ve Tepebaşı, Büyükşehir ile Odunpazarı belediyelerine kulüp olarak defalarca başvurduklarını ancak somut bir antrenman sahası elde edemediklerini söylüyor. Yılmaz, kentte etkinlik, antrenman veya yarış alanı olmadığını vurgulayarak, Balıkesir, Bilecik, Afyon ve Uşak gibi daha küçük illerde bile antrenman sahaları oluşturulduğunu hatırlatıyor. Talep edilenin asfalt değil, iş makineleriyle oluşturulabilecek maliyeti düşük bir doğal saha olduğu ifade ediliyor.
Ailelerin ve sporcuların yaşadığı zorluklar
Serdar Közmez, oğlu Melih için şehir dışına gitmek zorunda kaldıklarını aktarıyor. Melih’in şu an 9 yaşında olduğunu, 3 yıldır motosiklete bindiğini ve "Geçen sene 2025’te TMF’nin düzenlediği üç motokros yarışına katıldı" bilgisini paylaşıyor. Eskişehir’de antrenman alanı olmayınca sporcuların boş arazilerde çalışmak zorunda kaldığı, köylülerin koyunları nedeniyle rahatsızlık yaşandığı ve kent ormanının yazın yangın riski nedeniyle kullanımının sınırlı olduğu belirtiliyor.
Çözüm önerileri ve sokak güvenliği
Poyraz Davut Avcı, Kocaeli örneğini vererek 2005’ten beri ilçelerde parkurlar bulunduğunu; Eskişehir’de ise 50’ye yakın yarışçı bulunduğunu, en yakın parkurun Afyon, Kütahya veya Bilecik’te olduğunu söylüyor. Avcı, yetkililerden gösterilecek atıl bir alanın kulüpler tarafından kendi imkanlarıyla düzenlenebileceğini; taş, toprak ve ağaç gibi doğal öğelerle oluşturulacak parkurun hem sporcu yetiştireceğini hem de sokakta bilinçsiz motor süren gençlerin gazını almak ve ileri sürüş eğitimi vermek için kullanılabileceğini belirtiyor.
Minik sporcuların hedefleri
Melih Közmez motora binmenin kendisine büyük keyif verdiğini, Eskişehir’de bir parkurun olmasını dilediğini ve hayalinin Türkiye’yi temsil edip dünya yarışlarında birinci olmak olduğunu söylüyor; örnek aldığı sporcunun Zayn Sofuoğlu olduğunu belirtiyor. Bir diğer küçük sporcu Rüzgar Avcı ise 5 yaşından beri motor sürdüğünü, ekipmansız binmediğini ve o da Zayn Sofuoğlunu örnek alarak dünya şampiyonu olmayı hedeflediğini ifade ediyor.
Sonuç olarak, Eskişehirli motosikletçiler ve aileleri, güvenli ve resmi bir antrenman sahasının hem sporcu gelişimi hem de sokak güvenliğinin sağlanması açısından gerekli olduğunu vurguluyor; talepleri belediyeler ve yetkililer tarafından gösterilecek atıl ya da doğal bir alanın kulüplerce düzenlenmesi yönünde yoğunlaşıyor.
ESKİŞEHİR'DE MOTOR SPORLARI İÇİN ANTRENMAN SAHASI BULUNMAMASI, SPORCULARI VE AİLELERİNİ İSYAN NOKTASINA GETİRDİ. ÇEVRE İLLERDEKİ PARKURLARA GİTMEK ZORUNDA KALAN SPORCULAR, YETKİLİLERDEN SADECE DOĞAL BİR ETAP VE ÇALIŞMA ALANI TALEP EDİYOR.
