Kökeni ve kuşakların öyküsü:
Eskişehir Arifiye Mahallesi Taşbaşı Çarşısı'ndaki atölyesinde çalışan Vedat Yönlüer, köklerini Kazan Türklerine dayandırıyor. Ailenin zanaat serüveni, 1917 yılında Bolşevik İhtilali döneminde Eskişehir'e gelen büyük atalarıyla başlıyor. Ailede Yunus Dede'den başlayarak geçen miras, dedem, babam ve Vedat Yönlüer ile dördüncü nesle ulaşmış; Yönlüer, oğluyla beşinci, torunu Sueda ile de altıncı kuşağın imalathanede el emeğiyle devam edeceğini aktarıyor.
Atölye, teknikler ve geleneksel ustalık:
Çocuk yaşta çekirdekten yetişen Yönlüer, mıhlama, kalem, nakış ve kaynak gibi geleneksel işçilikleri öğrenerek bugün kentte sayılı kalan Sivrihisar cebe ustalarından biri olarak tanınıyor. Tezgâhında bizzat imal ederek sürdürdüğü çalışma, el işçiliğine verdiği önemle öne çıkıyor; her parça hem zanaatın geçmişini yansıtıyor hem de atölyede birebir hayat buluyor.
Yönlüer, ustalığını korurken teknolojiyi de takip ediyor. Dijital tasarım platformlarından görsel arşivler inceleyip ilham alıyor; bulduğu detayları el emeğiyle harmanlayarak özgün ürünlere dönüştürüyor. Bu yaklaşımı, geleneksel kuyumculuğun canlı kalmasında ve sonraki kuşaklara aktarılmasında önemli bir yöntem olarak öne çıkıyor.
Kıbrıs yılları ve gazi anıları:
Mesleğine ara verip 1974 Kıbrıs Barış Harekâtına katılan Yönlüer, Gönyeli taburunda 81 milimetrelik havan topu bölüğünde er olarak görev yaptı. Zor günlerin en ağır anılarını, özellikle 20 Temmuz gecesini hatırlıyor; savaştan gazi unvanıyla dönmesinin ardından da kent yaşamı ve zanaat arasında kurduğu bağ devam etti. O dönemde kurduğu ilişkiler, halkla ve çocuklarla paylaştığı anılar bugün de atölyeye yansıyor.
Eskişehir'in köklü zanaat kültürünü, bir gazinin yaşam öyküsüyle birleştiren Vedat Yönlüer'in anlatısı, asırlık kuyumculuğun hâlâ ilk günkü heyecanla sürdürüldüğünü ve altıncı kuşağa kadar taşınacağını gösteriyor.
ESKİŞEHİR'DE YAŞAYAN VE ASLEN KAZAN TÜRKÜ OLAN KIBRIS GAZİSİ VEDAT YÖNLÜER
