Erzurum'da Dadaş Sineması'nın minyatürü: hafızadan geri dönüşüme bir çalışma
Yılmaz Küçükoğlu, Erzurum'da yaşayan 56 yaşında bir kuaför. 49 yıldır sürdürdüğü mesleğinin yanı sıra, çocukluk ve gençlik yıllarının izlerini taşımak amacıyla tarihi Dadaş Sineması'nı minyatür bir maketle yeniden canlandırdı.
Çalışmanın detayları
Pandemi dönemindeki sokağa çıkma kısıtlamalarını fırsata çeviren Küçükoğlu, 6 ay süren titiz bir çalışma sonucunda eserin yapımını tamamladı. Hafızasındaki Erzurumu yansıtmak için, eski araba modellerinden dükkan vitrinlerindeki portrelere, duvar dokularından yollara kadar birçok öğeyi küçültüp makete dâhil etti.
Çalışmada öne çıkan teknik unsurlardan biri, 1980'li yılların Cumhuriyet Caddesi gece ışıklandırmasını ve sokak lambalarını birebir senkronize eden özel ışıklandırma sistemi oldu. Usta yaptığı açıklamada, eserin şu anda İbrahim Erkal Kültür Merkezi olarak kullanılan yapıyı temel aldığını ve mekânın dönemsel ruhunu vermeye özen gösterdiğini belirtti.
Malzeme seçimi bakımından çalışma tamamen geri dönüşüm ve atık malzemelerden oluşuyor; Küçükoğlu'nun verdiği bilgiye göre makette yaklaşık 25 bin obje kullanıldı. En küçük parçalar bile değerlendirilerek, ilk bakışta tanınan öğelerin arka planında beklenmedik malzemelerle yaratıcı çözümler oluşturuldu.
Kültürel hafıza, ilham ve gelecek hedefleri
Küçükoğlu, projeyi anlatırken Dadaş Sineması'nı hem kişisel hafızasının bir parçası hem de kentin kaybolmaya yüz tutmuş sosyal yaşamını temsil eden bir mekân olarak gördüğünü ifade etti. Maket, sinemanın içindeki kasetçi, stüdyo, seyyar satıcı ve çevresindeki yaşamı hatırlatan detaylarıyla dönemin canlılığını aktarmayı amaçlıyor.
Bu çalışma aynı zamanda bir bellek muhafaza çabası niteliğinde; Küçükoğlu, maketle sağlanan ilhamın ardından hedefini Yoncalık Mahallesi olarak belirledi. Yoncalık, sanatçının çocukluk ve çıraklık yıllarının geçtiği, eski Erzurum'un ana otobüs durağı olan bölge. Usta, bu alanın da benzer yöntemlerle belgeleneceğini ve uzun vadeli bir proje olarak tamamlanmak istendiğini vurguladı.
Sonuç olarak, Küçükoğlu'nun çalışması; geri dönüşüm malzemeleriyle gerçekleştirilmiş, kişisel hafıza ve kentsel kültür mirasını buluşturan bir örnek teşkil ediyor. Proje, yerel belleği canlandırma ve kaybolan kent öğelerini görünür kılma açısından dikkat çekiyor.
Çocukluğunun hatıralarını atık malzemelerle yeniden canlandırdı
