El emeği yazmaların son temsilcisi: Eskişehir'de nesil kaybı

Eskişehir'de el işi yazmanın gündelik gerçekleri: Eskişehir'de tığla ve iğne oyasıyla yazma çevresi süsleyen el işleri üreten Nagihan Tekergül, 51 yaşında ve bu işe 21 senedir devam ediyor. Ev hanımı olarak yaptığı üretimle ev geçimine katkı sağladığını belirten Tekergül, hazırladığı yazmaları satışa sunduğunu söylüyor. Üretim süresinin yazmanın türüne göre değiştiğini, işlemeli parçalarda zamanın arttığını ve emek yoğunluğunun yüksek olduğunu vurguluyor. üretim süreci ve sağlık yükü: Tekergül, tığ, iğne oyası, nakışlı ve pullu yazmalar yaptığını ifade ediyor. Bir yazmanın üretiminin 3–10 gün arasında sürdüğünü belirterek, iğneli yazmaların işlenmesinin daha zor olduğunu anlatıyor. İşlemler sırasında kolların yorulması ve gözlerde yorgunluk gibi fiziksel etkiler yaşandığını; bu nedenle el işi yazma üretiminin büyük emek gerektiren bir iş olduğunu söylüyor. Mesleğe duyduğu sevginin üretimi sürdürmede belirleyici olduğunu da ekliyor. satışlar, talepler ve kuşak endişesi: Tekergül son 1–2 yıldır taleplerin ciddi şekilde azaldığını aktarıyor. Önceden satışların yoğun olduğunu, yetiştiremediklerini; şimdi ise satışların belirgin şekilde düştüğünü ifade ediyor. İnsanların önceliklerinin değişmesi nedeniyle fiyatları mümkün olduğunca uygun tutmaya çalıştıklarını belirtiyor. Ayrıca kalan yazmacı üreticilerin sayısının sınırlı olduğuna dikkat çekiyor ve yeni neslin bu işe ilgi göstermemesinden üzüntü duyduğunu söylüyor. geleceğe dair kaygı ve tutku: Tekergül, yazma işlemeciliğinin aktarımında belirsizlik hissettiğini ifade ediyor. "Yazma işlemenin son kuşağı olarak bizler yapıyoruz" sözleri, mesleğin sürdürülebilirliği konusunda taşıdığı endişeyi özetliyor. Buna karşın işi bırakmayı düşünmediği, mesleğini sevdiği ve elinden geldiğince üretmeye devam edeceği anlaşılıyor. Hem üretimin zorluğu hem de talep düşüşü, bu tür el sanatlarının saklanması ve gelecek kuşaklara aktarılması konusunda soru işaretleri bırakıyor. Özetle, Eskişehir'de el emeği yazma üretimi derin bir emek, sabır ve ustalık gerektiriyor; ancak azalan talepler ve genç kuşağın ilgisizliği, bu geleneğin devamı açısından ciddi bir tehdit oluşturuyor. ESKİŞEHİR'DE EL İŞİ YAZMALAR ÜRETEREK SATIŞA SUNAN NAGİHAN TEKERGÜL, İŞLEDİĞİ YAZMALARIN YAPIMININ FİZİKSEL ZORLUKLARI OLSA DAHİ SEVEREK YAPTIĞINI VE İCRA ETTİĞİ MESLEĞİNDE SON KUŞAK OLDUĞUNU DÜŞÜNDÜĞÜNÜ BELİRTTİ.

El emeği yazmaların son temsilcisi: Eskişehir'de nesil kaybı

Eskişehir'de tığ ve iğne oyasıyla yazma örüp satan Nagihan Tekergül, 21 yıldır her birini 3–10 günde tamamlıyor; talep azaldı, kuşak kaybı endişesi taşıyor.