27 yıllık bakım ve sorumluluk:
Tokat'ta yaşayan 27 yaşındaki İlayda Çelik, bebeklik döneminde doktorlar tarafından zihinsel ve bedensel engel teşhisi kondu. Ailesi bu durumu İlayda iki yaşındayken öğrendi ve anne ile baba, çocuğu dedesi ve babaannesi olan Hasan ve Nazike Çelik'e emanet etti.
İlayda'nın sağlık raporlarında sağ tarafındaki felç nedeniyle uzun süre yürüyemeyeceği söylendi. Ancak dedesi ve babaannesi ona sürekli bakım, ilgi ve eğitim imkanı sağlayarak temel hareket kabiliyetlerini destekledi; zamanla yürümeye başlaması da bu çabaların sonucu oldu.
Günlük yaşam ve bakım detayları:
Çift, torunun temel ihtiyaçlarını karşılıyor ve sosyal hayata katılmasına yardımcı oluyor. Babaanne Nazike Çelik, yaşananları şöyle anlattı: 'Ne anne ne de baba ilgileniyor. Biz ilgileniyoruz, biz bakıyoruz. 2 yaşındayken doktora götürdük. "Beyninde problem var. Sağ tarafı tutmuyor" dedi. Eğitim aldırdık. Yürümeye başladı. Elinden tutup gezdiriyoruz ve sokaklara çıkartıyoruz'.
Dedesi Hasan Çelik ise ailenin durumunu özetleyerek, 'Anne ve babası İlayda’nın engelli olduğunu öğrenince bırakıp gittiler. Babaannesiyle bugüne kadar baktık. Ömür boyu bakacağız' dedi. Çift, torunlarına sürekli bakım vereceklerinin altını çiziyor.
Komşuların desteği ve toplumsal bakış:
Mahalledeki komşular da aileye destek ve takdirini ifade ediyor. Komşu Pembe Araz, 'İlayda’yı çok seviyorum. Onunla oturup konuşuyoruz. Dedesi de babaannesi de çok güzel bakıyor' sözleriyle durumu özetledi. Ailenin çevresinden aldığı moral ve küçük yardımlar, İlayda'nın günlük yaşamını kolaylaştırıyor.
İlayda'nın hikayesi, bakım ihtiyacı olan bireylerin aile içindeki sorumluluğunun ve yerel dayanışmanın somut bir örneği olarak öne çıkıyor. Hasan ve Nazike Çelik'in kararlı ve sürekli bakımı, hem çocuğun günlük yaşantısında hem de toplum içindeki görünürlüğünde belirleyici rol oynuyor.
İLAYDA ÇELİK, DEDESİ HASAN VE BABAANNESİ NAZİKE ÇELİK
