Göz rahatsızlığı hayatını değiştirdi:
Gaziantep'te uzun yıllar telefon teknik servisi olarak çalıştıktan sonra göz sorunları nedeniyle eski mesleğini bırakmak zorunda kalan 58 yaşındaki Ekrem Yılmaz, yönünü el emeği gerektiren bir iş olan saraciyeliğe çevirdi. Tarihi Bakırcılar Çarşısı'nda başladığı işte kısa sürede ustalaşan Yılmaz, deri ve diğer malzemeleri el işçiliğiyle işleyerek müşterilerine sunuyor.
Yılmaz, üretimin ve bir şeyler inşa etmenin insana verdiği tatmini vurguluyor; 'Bu mesleği seçmek benim için mutluluk verici oldu,' diyen usta, telefonculuktan saraciyeliğe geçişin kendisi için doğru bir tercih olduğunu belirtiyor.
Atölye gündeliği ve üretilen ürünler:
Günün büyük bölümünü dükkanında geçiren Yılmaz, köpek tasmaları, inek ve at eğerleri, eşek heybeleri, motor heybeleri gibi hayvansal ürünleri el emeğiyle üretiyor. Bu parçalar yoğun sabır ve beceri gerektiriyor; usta, üretimin her aşamasında titiz bir çalışma sürdürüyor.
Yılmaz, müşterilerden gelen ilginin yüksek olduğunu, herkesin ihtiyaç duyduğu bu tür ürünlerin talep gördüğünü söylüyor: 'İnsanlara faydalı olabilmek her zaman insana zevk verir.'
Gelecek kuşak için eğitim ve aile katılımı:
Mesleği sürdürülebilir kılmak amacıyla Yılmaz, bilgi ve becerisini aile içinde aktarıyor. Kendi çocuklarıyla beraber çalıştıklarını söyleyen usta, özellikle kızına zaman ayırarak saraciye işinin inceliklerini öğretiyor ve eleman yetiştirme sıkıntısına gerek kalmadığını dile getiriyor. Yılmaz, bu mesleği 'çocuklarım okumazsa yapabileceği altın bir meslek' olarak tanımlıyor ve ileride bu mesleği icra edenlerin azalacağına dikkat çekiyor.
11 yaşındaki kızı Arzu Ela Yılmaz ise okul sonrası boş vakitlerinde babasının yanında çalıştığını, boncuk dizmek, tasma ve tokalar üzerinde yardım etmek gibi işleri yapmaktan mutlu olduğunu belirtiyor: 'Okuldan çıktıktan sonra babamın yanına gelip babamın malzemelerle yaptıklarına yardım ediyorum. Mutluyum.'
Pazar ağı ve gönderimler:
Yılmaz'ın atölyesinden çıkan ürünler yalnızca Gaziantep ile sınırlı kalmıyor. Üretilen parçaların Türkiye'nin birçok yerine gönderildiği ve ihracat yapıldığı aktarılıyor. Usta, ürünleri özellikle doğu illerine yoğun olarak gönderdiklerini, ancak Suriye ve Suudi Arabistan gibi Arap ülkelerine de satış yapıldığını ifade ediyor. Yılmaz, 'Buradan çıkan ürünler Edirne'ye kadar gidiyor' diyerek üretimin geniş coğrafi alana ulaştığını vurguluyor.
Hem mesleki devamlılığı sağlamak hem de el işçiliğinin değerini korumak isteyen Yılmaz ve ailesi, küçük atölyelerinde hem yerel talebi karşılamaya hem de üretimi gelecek nesle aktarmaya devam ediyor.
Baba-kız el ele saraciye mesleğini yaşatıyor
