sıcaklık ve çalışma koşulları:
Sivas'ta yaklaşık 45 yıldır dövme bıçak ustalığı yapan İsmail Gölebatmaz, yaz aylarında atölyesinin içindeki sıcaklığın zaman zaman 60 dereceye yaklaştığını söylüyor. Dışarıda hava 35-40°C olsa bile, ocak başında çalışmanın verdiği yoğun ısı nedeniyle içeride nefes almak güçleşiyor. Usta, ocağın sıcaklığının bin 200–bin 300°Cye ulaştığını, bu seviyede kıyafetle çalışmanın mümkün olmadığını belirtiyor.
Sabah ocağı ilk yakıldığında atölye nispeten serin olduğundan normal kıyafetlerle başlanıyor; fakat ocak tam sıcaklığa ulaştığında usta, güvenlik ve rahatlık için mecburen atletle çalışmak zorunda kalıyor. Uzun süreli yoğun ısıya maruz kalmanın yaratacağı ani farkları önlemek için dışarı çıkınca kendilerini serinlemiş hissettiklerini, buna rağmen dikkat ettiklerini vurguluyor.
dövme süreci ve emek yoğunluğu:
Gölebatmaz, dövme bıçak üretiminin sadece metali ısıtıp dövmekten ibaret olmadığını anlatıyor. Öncelikle 8-10 milimetre kalınlığındaki çeliği döverek 4-5 milimetreye indiriyor. Bu ilk hazırlık aşamasının ardından bıçağın şekline göre yeniden dövme yapılıyor. Bir bıçağın istenilen formu alabilmesi için ocakta 20-25 kez ısıtılıp dövülmesi gerektiğini, toplamda ise bir bıçağın yapım sürecinden geçerken yaklaşık 70-80 farklı işlemden geçtiğini ifade ediyor.
Üretim tamamen el emeğine dayalı olduğu için haftalık kapasite sınırlı; Gölebatmaz, atölyede ortalama olarak haftada 5 ila 10 bıçak arasında üretim gerçekleştirdiklerini söylüyor. Dövme aşamasının kendi içinde onlarca kez tekrarlanması, hem fiziksel dayanıklılık hem de uzun yılların verdiği tecrübe gerektiriyor.
geleneksel ustalığın sürdürülmesi:
Uzun yıllara yayılan tecrübesiyle Gölebatmaz, geleneksel yöntemleri koruyarak üretimi sürdürüyor. Yüksek ısı ve ağır fiziksel koşullar, bu zanaatın zorluklarını gözler önüne seriyor; ancak usta için asıl belirleyici olan, emeğe ve kaliteye verilen önem. Atölyedeki yoğun sıcaklıklar ve tekrar eden işlemler, her bir bıçağın arkasında sabır ve ustalık olduğunu gösteriyor.
Gölebatmaz'ın anlattıkları, sadece bir ürünün ortaya çıkış sürecini değil; aynı zamanda zorlu koşullarda mesleğini yaşatmaya çalışan bir ustanın kararlılığını da gözler önüne seriyor. Bu geleneksel el işi, yüksek ısı ile sınanan emek sayesinde nesilden nesile aktarılmaya devam ediyor.
ATÖLYE İÇİ SICAKLIĞININ 60 DERECEYE YAKLAŞTIĞI ORTAMDA MEŞHUR SİVAS DÖVME BIÇAĞININ ÜRETİMİNİ SÜRDÜREN İSMAİL GÖLEBATMAZ, GELENEKSEL MESLEĞİNİ TÜM ZORLUKLARINA RAĞMEN YAŞATIYOR.
