50 yıl öncesinin tadını günümüze taşıyan atölye
Sakarya'da emekli Türkçe öğretmeni Hanife Kısmet, eşiyle birlikte başladığı küçük işletmede geçmişin lezzetlerini yeniden hayatın içine sokuyor. Hendek'te kurulan, daha sonra Erenler ilçesine taşınan atölyede üretim tamamen kadınlardan oluşan bir ekip tarafından yürütülüyor. Kısmet, işi eşinin gofret tedarikçisine destek olması vesilesiyle öğrenmiş ve o firmanın reçetesi ile makinelerinin kurulumunu alarak işe başlamış.
Geçmişin tarifleri ve üretim biçimi:
Atölyede üretilen gofretler, 50 yıl öncesine ait tarif ve elektrikli kalıplar kullanılarak hazırlanıyor; bu nedenle lezzet ve çıtırlık fabrikasyon ürünlerden farklılaşıyor. Üretim, endüstriyel makineler yerine eski usul kalıplarla yapıldığı için yaprak yapısı ve iç kreması nostaljik özelliklerini koruyor. Başlangıçta sade ve kakaolu çeşitleri bulunan ürün gamına daha sonra geliştirilen tahinli gofret de eklendi; tahinli, sadeden sonra en çok satan çeşit haline geldi.
Müşteri tepkileri ve yaygın ilgi:
Kısmet, ürettikleri tatların insanlarda kuvvetli bir çocukluk hissi uyandırdığını belirtiyor. Müşterilerden bazılarının tadı deneyince gözlerinin dolduğunu, 50'li yaşlarında insanların “bakkal amcadan aldığım gofreti yiyorum” diyecek kadar duygulandığını aktarıyor. Yerel taleple sınırlı kalmayıp Türkiye geneli ve yurt dışından da ilgi görüyor; Almanya'dan gelen müşteriler hediyelik olarak koli koli satın alıyor.
Kısmet, işe başlamalarının pandemi döneminin hemen öncesine denk geldiğini, insanların böyle bir tada ihtiyaç duyduğunu gözlemlediklerini söylüyor. Üretimde fabrikasyonun yarattığı bazı eksikliklerin (yaprak ve krema değişimi gibi) nostaljik üretimde yaşanmadığını, bunun da tüketici bağlılığını artırdığını vurguluyor.
Atölyede kadın emeği ve günlük yaşam:
İşletme üç kişilik bir kadın ekibiyle çalışıyor; üretim, paketleme, kargolama ve müşteri ilişkileri dahil tüm süreçleri kadınlar yürütüyor. Kısmet, "Ben şuna inanıyorum, kadın elinin değdiği her şey güzelleşiyor" diyerek ekip içindeki dinamiği ve emeğin kıymetini öne çıkarıyor. Eşi arada gelip kontrol etse de işler tamamen kadınlar tarafından yönetiliyor.
Çalışanlardan Dilek Kartal da işini severek yaptığını, izin gününde dahi atölyeye gelmekten keyif aldığını ve gofret tadının kendisine babasını hatırlattığını anlatıyor. Kartal, kesim sırasında kenarlardan tattıklarını ve gofretle karnını doyurabildiklerini ifade ediyor.
Hanife Kısmet'in atölyesi, hem üretim biçimi hem de yarattığı duygusal etkiyle nostaljiyi ve yerel emeği yaşatan bir örnek olarak dikkat çekiyor.
SAKARYA’DA EMEKLİ TÜRKÇE ÖĞRETMENİ HANİFE KISMET, BİR VEFA BORCU ÜZERİNE EŞİ İLE BİRLİKTE BAŞLADIĞI İŞTE, GELENEKSEL GOFRET ÜRETİP SATARAK İNSANLARI ÇOCUKLUK YILLARINA GÖTÜRÜYORLAR
