mesleğe adım:
Bilal Baykara mesleğine ilkokul sıralarında öğretmenlerinin kunduralarına duyduğu merakla yöneldi. El becerisi çevresinin dikkatini çeken Baykara, ilkokulu bitirir bitirmez bu işi öğrenmek için yola çıktı ve İstanbul Gedikpaşa'da bir ustanın yanında 3 yıl çıraklık yaptı. Ustasından öğrendiklerini kendi kabiliyetiyle birleştirerek 1998 yılında Alanya çarşı merkezinde kendi dükkanını açtı.
O günden bu yana aynı yerde, aynı heyecanla çalışan Baykara, mesleğini bir rutinden ziyade bir sanat olarak tanımlıyor. 1998den beri sürdürdüğü bu yolculuk, hem beceri hem de yılların birikimini içeriyor.
dükkan, hizmet ve ustalığın sınırları:
Baykara, 18 metrekarelik mütevazı dükkanında yalnızca ayakkabı tamiri yapmakla kalmıyor; çanta, valiz ve çeşitli deri ürünlerin onarımını da gerçekleştiriyor. Gelen müşterinin ’Bunu yapabilir misin?’ diye sormasını yeterli gördüğünü; mümkün olan her işi deneyeceklerini anlatıyor. Mesleği hakkında konuşurken, ayakkabıcılığın insanların hafızasında kalan, elle yapılan bir sanat olduğunu vurguluyor.
Hazır giyim ve hızlı tüketim alışkanlıklarının yaygınlaşmasıyla birlikte tamire olan ilginin azaldığını belirten Baykara, müşterilere seslenerek ‘‘Bizi unutmayın, biz sizi unutmadık’’ diyor ve tamir kültürünün kaybolmaması gerektiğini ifade ediyor.
geleceğe çağrı:
Mesleğin sürdürülebilirliğinden endişe duyan Baykara, en büyük sıkıntılarından birinin çırak eksikliği olduğunu söylüyor. Birçok ustanın yaşlanıp işi bırakması ve gençlerin farklı iş kollarına yönelmesi nedeniyle geleneksel zanaatlerin tek tük ustalara kaldığını belirtiyor. Bu nedenle gençlere ve ailelere kapılarının açık olduğunu, mesleği öğrenmek isteyen herkesi beklediklerini özellikle vurguluyor.
Baykara, eğitimde zorlanan veya farklı alanlarda kendini bulmak isteyen gençlere bu tür el sanatlarını hem meslek hem de hobi olarak öneriyor. Deri işlemeciliğinin sabır, estetik anlayış ve el becerisi kazandırdığını, üretmenin kişiye farklı bir bakış sunduğunu belirtiyor.
Konuşmasını ‘‘Bize çırak gönderin’’ çağrısıyla bitiren Baykara, mesleğini aktarmaya hazır olduğunu tekrarlıyor. Ustaların bilgilerini yeni nesillere ulaştıracak çıraklar bulunmadığı sürece bu sanatın kaybolma riskinin sürdüğünü söylüyor ve Alanya sokaklarında yıllardır süren hizmetini sürdürme kararlılığını koruduğunu ifade ediyor.
MESLEĞİNİ SEVEREK SÜRDÜREN BAYKARA, KENDİSİNDEN SONRA BU SANATI YAŞATACAK ÇIRAK BULAMAMAKTAN ENDİŞE DUYUYOR.
