Keçeyi modaya ve atölyeye taşıyan dördüncü kuşak
Karadeniz Teknik Üniversitesi İşletme Bölümü mezunu olan Arif Cön, aileden devraldığı keçeciliği geleneksel yöntemleri koruyarak çağdaş tasarımlara uyarlıyor. Üçüncü kuşak ustanın atölyesinde yetişen oğlu Yunus Emre ile meslek dördüncü kuşak olarak sürüyor.
mesleğe dönüş ve ilk yıllar:
Cön, üniversite sonrasında ata mesleğine dönmenin zor olmadığını söylüyor. Çocukluğunda bu işe karşı isteksiz olduğunu, okul dönemlerinde hafta sonları ve tatillerde çalıştırıldıklarını, çok kaçtığını ama ailenin "paranın nasıl kazanıldığını öğreneceksin" anlayışıyla yetiştirdiğini aktarıyor. Babası Cemil Cön ve dedemden mesleği öğrenen Arif, masa başı veya memuriyeti benimseyemeyince esnaflığa dönüş yapmış.
kepenekten konfeksiyona dönüşüm:
Geçmişte temel geçim kaynağı olan çoban kepenekleri ve hayvancılığa bağlı üretimin daraldığını vurgulayan Cön, buna karşılık ürün gamını genişlettiklerini belirtiyor. Yünü incelttik, estetik ve kaliteyi artırdık; ipek ile yünü birleştirerek konfeksiyon tarzı ürünler üretmeye başlamışlar. Artık kepenek yerine şal, masa örtüsü ve giysi ürettiklerini ve dükkanın yoğun olarak kadın müşteriler çektiğini anlatıyor.
yenilik ve çevre tepkileriyle başa çıkma:
Yeni ürünleri denemeye çalışırken çevre esnaftan önyargılarla karşılaştıklarını söyleyen Cön, terzilerin keçe üzerine dikim yapmayı denemediğini, ayakkabıcıların terlik üretimine yanaşmadığını ifade ediyor. Sonunda kurum içinde terzi ve ayakkabı ustası yetiştirerek bu boşluğu kapatmışlar. Cön, babasının hoşgörüsü sayesinde metodlarını ve hammaddesinin doğallığını koruyarak zamana ayak uydurduklarını vurguluyor.
zanaatın sürdürülebilirliği için çağrı:
Keçeciliğin yok olmayacağına inanan Arif Cön, mesleğin yaşatılması için somut desteklere ihtiyaç olduğunu söylüyor: "Üniversiteler, belediyeler veya sivil toplum kuruluşları ustaların yanına çırak oturtup 10 yıl boyunca maaş desteği vermeli." Cön, sadece ürün değil, Ahilik kültürü gibi insani değerlerin de kaybedilmekte olduğunu vurgulayarak bu farkındalığın birlikte oluşturulması gerektiğini belirtiyor. Son olarak, oğlu Yunus Emre ile yanında çalışan ustaların bu mesleği çevrelerinde yaşatacağına dikkat çekiyor.
İŞLETME EĞİTİMİNİ TAMAMLADIKTAN SONRA BABA VE DEDE MESLEĞİNE GERİ DÖNEN 3. KUŞAK KEÇE USTASI, GELENEKSEL ZANAATI MODERN TASARIMLARLA HARMANLAYARAK 4. KUŞAĞA AKTARIYOR.
