Edirne'de kadınların ritimle kurduğu umut ağı
Sevgi Eryavaş tarafından kurulan "Sevgili Günebakanlar" ritim grubu, Edirne'de kanserle mücadele eden ve hastalığı yenmiş kadınları bir araya getiriyor. Toplam 80 kadının bir araya geldiği grupta, şimdiye kadar 10 kadın kanseri geride bırakırken, 4 kadının tedavisi devam ediyor. Her hafta yapılan buluşmalar, darbuka ritimleri eşliğinde hem moral veriyor hem de üyeler arasında güçlü bir dayanışma ağı oluşturuyor.
Müzikle ruhsal destek ve günlük hayata dönüş:
Grup, tedavi sürecinde ya da sonrasında olan kadınların yalnızlık ve korku duygularını küçültmeyi hedefliyor. Üyeler bazen gülüyor, bazen ağlıyor; ancak ortak payda hep aynı: birbirine sarılmak ve birlikte güçlenmek. Kemoterapi sonrası etkinliklere katıldığını söyleyen Fatma Çengel, "İyi ki başlamışım. Sevgi hocam benim yarı doktorumdu" ifadeleriyle grubun kendisi için ne kadar değerli olduğunu anlatıyor. Çengel, programların hastalık sürecinde zihni meşgul ederek kaygıları azalttığını ve kadınlara dış dünyayla bağ kurma imkanı sunduğunu vurguluyor.
Kişisel dönüşüm, öneriler ve paylaşılan iyileşme:
Kurucu Sevgi Eryavaş, 6 yıl önce meme kanserini yenmiş biri olarak, müziğin kendi iyileşme sürecinde büyük rol oynadığını belirtiyor. Eryavaş, "Burası bizim için gerçek anlamda bir tedavi merkezi gibi oldu" diyerek grubun sadece bir hobi topluluğu olmadığını, yaşam kalitesini yükselten bir alan haline geldiğini söylüyor. Ayrıca Eryavaş, kanserin kendisine "güzel bir pencere açtığını" ve artık kendine yatırım yapmayı öğrendiğini ifade ediyor.
Grubun bir diğer üyesi Selma Kelam, kemoterapi döneminde psikoloğunun önerisiyle darbukayla tanıştığını ve ritmin öfke, stres ve kaygıyı azalttığını aktarıyor: "Darbukaya her vuruşumda sinirimi, öfkemi attım." Üyeler, birbirlerine pratik destek sağlıyor; aramalar, etkinlikler ve paylaşılan zamanlarla yalnızlık duygusu azalıyor.
Toplumsal görünürlük ve dayanışmanın yayılması:
"Sevgili Günebakanlar" sadece kendi aralarında buluşmakla kalmıyor; çeşitli organizasyonlarda sahne alarak müziğin birleştirici gücünü başkalarıyla da paylaşıyor. Grup, kanserle mücadelenin yalnızca tıbbi tedavilerle sınırlı olmadığını, moral, dostluk ve dayanışmanın da iyileşme sürecinde hayati rol oynadığını gösteriyor. Üyeler, diğer kadınlara da "evlerine kapanmasınlar, böyle programlara katılsınlar" diye tavsiyede bulunuyor.
Sevgili Günebakanlar, darbukaların ritminde korkuları eritip umudu büyüterek Edirne'de örnek bir dayanışma hikâlesi sunuyor ve müziğin iyileştirici gücünü yaşamın merkezine taşıyor.
Edirneli kadınlar kanseri müzikle, korkuyu dayanışmayla yendiler
