Diyarbakır’da 3'ü engelli 4 çocuk annesi Mülkiye Gögercin’in 10 yıllık yaşam mücadelesi
Diyarbakır’da yaşayan Mülkiye Gögercin, boşandığı eşinden sonra geçen 10 yıldır dört çocuğunun bakımını tek başına üstleniyor. Üç çocuğunun hem fiziki hem zihinsel engelli olduğu ailenin gündemi, yoğun iş temposu ve ev içi bakım sorumluluklarıyla şekilleniyor.
Günlük rutin ve çalışma koşulları
Gögercin, bir lokantada bulaşıkçı olarak çalışıyor. Saat 10.00’da başlayan mesaisi, genellikle gece 22.00’ye kadar sürüyor. İşten çıkıp eve geldiğinde dinlenmek yerine çocuklarının bakımı, yemek, temizlik ve diğer ihtiyaçlarıyla ilgilenmeye devam ediyor. Bu döngü, onun yaşamının rutinine dönüşmüş durumda.
Kendi ifadesiyle, ‘‘Çocuklarımı evde bırakıp çalışmak zorundayım. Çalışmazsam olmaz. Saat 10.00’da gidiyorum, akşam 22.00’ye kadar çalışıyorum. İşten çıktıktan sonra bir de gelip evde çalışıyorum. Bulaşık, çamaşır, temizlik, yemek derken saat geç oluyor gece yarısı yatırıyorum’’. Bu sözler, hem fiziksel hem duygusal yükün boyutunu ortaya koyuyor.
Ekonomik zorluklar ve bakım ihtiyaçları
Gögercin, gelirinin asgari ücrete dayandığını ve zaman zaman işsiz kaldığını belirtiyor: ‘‘Maddi durumum iyi değil. Çalışmazsam bize bakabilecek başka kimse yok. Asgari ücret ile çalışıyorum. Bazen işsiz kalıyorum.’’ Kira, elektrik ve su giderleri ile çocukların bakım ihtiyaçları arasında önceliklerini belirlemek zorunda kaldığını söyleyen anne, çocuklarını okula gönderemediğini ve maaş alamayan engelli çocukları için gerekli desteği sağlayamadığını ekliyor.
Günlük beslenmede kısıtlı seçenekler olduğunu aktaran Gögercin, çoğu zaman çocuklarına pilav veya çorba hazırladığını belirtiyor. Patronunun işe geç kalmasına bazen hoşgörü gösterdiğini de ifade ediyor: ‘‘Sabah erken saatlerde kalkıyorum yemeklerini hazırlıyorum ondan sonra işe gidiyorum. Bazen geç bile gidiyorum sağ olsun patronum kızmıyor.’’
Anneler Günü mesajı
Anneler Günü vesilesiyle duygularını paylaşan Gögercin, tüm annelere iyi dileklerde bulunuyor: ‘‘Allah herkesten razı olsun. Tüm kadınların Anneler Günü kutlu olsun. Çocuklarım olmasa zaten benim için hayatın anlamı olmaz. 10 yıldır kocam yok ben çocuklarıma bakıyorum ve onlar için bu zorluklara katlanıyorum. Hayatımı çocuklarıma adamışım.’’
Gögercin’in hikayesi, düşük gelir, uzun çalışma saatleri ve engelli çocuk bakımının yarattığı görünmeyen emeği gözler önüne seriyor. Bu durum, Anneler Günü’nde sadece kutlama değil, aynı zamanda destek ve farkındalık çağrısı olarak da değerlendiriliyor.
GÖGERCİN, “3 ENGELLİ ÇOCUĞUM İLE YAŞIYORUM. MADDİ DURUMUM İYİ DEĞİL. ÇALIŞMAZSAM BİZE BAKABİLECEK BAŞKA KİMSE YOK. ASGARİ ÜCRET İLE ÇALIŞIYORUM. BAZEN İŞSİZ KALIYORUM. ÇOCUKLARIM İÇİN ÇALIŞIYORUM, ONLARA BAKIYORUM" DEDİ.
