Van'da deprem hasarını çelikle onaran emekli imam
2011'de Van'da yaşanan deprem, kentte birçok yapıyı olduğu gibi camilerin minarelerini de vurdu. Görev yaptığı caminin minaresi hasar gören ve yıkılmak zorunda kalan imam-hatip Abdulmecit Sağbalta (60), taş veya beton yerine çelik konstrüksiyonu tercih ederek kendi elleriyle yeni bir minare inşa etti. Kaynakçılıkta deneyimli olan Sağbalta, bir vatandaşın desteğiyle ilk çelik minareyi yaptıktan sonra emekli oldu ve işi atölyeye taşıdı.
çelik minare fikrinin doğuşu:
Sağbalta, deprem bölgesi olmanın getirdiği tehlikeyi göz önünde bulundurarak minarenin tekrar yıkılmaması amacıyla çelik tercih ettiklerini söyledi. "İyi kaynak yaptığım için bunu kendim yapabilirim" diyerek başladığı projede, dayanıklılık ve esneme kabiliyeti avantajlarını öne çıkardı. Bir vatandaşın sponsorluğu ile gerçekleştirilen ilk uygulama, daha sonra benzer taleplerin doğmasına yol açtı.
üretim süreci, atölye ve dağıtım:
Emekliliğinin ardından oto sanayi sitesinde bir atölye kuran Sağbalta, minarenin kürsüsünden gövdesine, şerefesinden külahına ve alemine kadar tüm parçalarını tek başına imal ediyor. Bugüne kadar 100'ün üzerinde çelik minare ürettiğini belirten Sağbalta, eserlerini hem Van merkez ve ilçelerine hem de Van dışındaki yerlere gönderdiğini; Samsun Bafra ve Trabzon Maçka'ya teslimatlar yaptığını aktardı. İstanbul için iki sipariş görüşmesi olduğunu, olumlu sonuçlanması halinde oraya da minare göndermeyi planladığını söyledi.
Tek başına çalıştığında bir minarenin üretim ve montajını yaklaşık bir ayda tamamladığını, ancak 5-10 kişilik bir ekip ile bu sürenin bir haftaya kadar inebileceğini ifade etti. Bu bilgi, üretim kapasitesinin ekip büyüklüğüyle doğrudan artacağını gösteriyor.
çeliğin sağladığı avantajlar ve yerel bakış:
Sağbalta, çelik konstrüksiyonun deprem ve kötü hava koşullarında sağladığı esneme payı sayesinde minarenin yıkılma, devrilme veya eğilme riskinin azaldığını vurguladı. "Minare bir görüntüdür, bir şiardır" diyen Sağbalta için esas olan ezanın minareden okunması ve minarenin sağlam kalması. Çelik yapıların rüzgâr ve fırtınalara karşı da daha dayanıklı olduğu anlatıldı.
Ayrıca Sağbalta, çıraklık ve mesleki çeşitliliğin önemine dikkat çekti. Toplumun tüm bireylerinin akademik mesleklere yönelmesinin tek başına yeterli olmayacağını belirterek, zanaat ve ustalığın sürdürülebilirliği konusunda uyarıda bulundu: fırını, tarlayı, atölyeyi kim yapacak sorusuyla mesleki eğitimin gerekliliğini hatırlattı.
Sağbalta'nın hikâyesi, deprem sonrası onarım ihtiyacından başlayıp emekliliği etkin bir üretim faaliyetine dönüştüren bir süreci gösteriyor; yerel dayanıklılığı ve mesleki zenginliği aynı çatı altında buluşturuyor.
EMEKLİ İMAM-HATİP ABDULMECİT SAĞBALTA,
