76 yaşındaki Sait dede teknolojiyi reddetti, yol arkadaşı sadece radyosu oldu
Eskişehir'in Sivrihisar ilçesinde yaşayan 76 yaşındaki Sait Özünegüven, evinde televizyon, akıllı telefon veya başka dijital cihazlar bulundurmuyor. Modern iletişim araçlarının gündelik hayatın merkezine yerleştiği bir dönemde Özünegüven, tercihini pilli radyosundan yana kullanıyor ve günlerinin büyük kısmını sokaklarda geçirmeyi sürdürüyor.
Günlük rutin ve radyoyla bağ
Özünegüven, evde oturmaktan sıkıldığını belirterek dışarı çıkmayı ve radyosunu dinlemeyi tercih ettiğini anlatıyor. Evde teknoloji eksikliğini şu sözlerle özetliyor: “Sokaklarda da olsa, benim radyom devamlı çalışır. Vallahi denk geleni çalıyoruz. Bazen Kur’an okutuyorum, bazen de şarkı türkü söylüyor. Evde dura dura usanıyorum, mecburen çarşıya çıkıyorum. Evde televizyon yok, telefon yok. Onlar yerine sadece radyoyu kullanıyorum. 5 saat falan yürürüm en azından. Yorulursam bir kahveye gider dinlenirim, bir daha başlarım.”
Değerlendirme
Özünegüven'in yaşam tarzı, dijitalleşmenin yaygın olduğu ortamda farklı bir tercih örneği sunuyor. Radyonun sosyal ve duygusal bir ortak olarak öne çıkması, bireyin kendi gündelik ritmini kurmasına olanak tanıyor; aynı zamanda düzenli yürüyüş alışkanlığı fiziksel canlılık sağlıyor. Bu vaka, teknolojiyi reddetmenin yalnızca iletişimden uzaklaşmak değil, aynı zamanda geleneksel medya ve açık hava etkinlikleriyle kurulan bir yaşam düzeni anlamına da gelebileceğini gösteriyor.
ESKİŞEHİR'İN SİVRİHİSAR İLÇESİNDE YAŞAYAN 76 YAŞINDAKİ SAİT ÖZÜNEGÜVEN, EVİNDE TELEVİZYON VE TELEFON BULUNDURMAYARAK SADECE RADYOSUYLA VAKİT GEÇİRİYOR.
